Encamên lêgerînê
zeytûn zeytin.
bot/m 1. zeytin (Olea europea) 2. zeytin (bu ağacın meyvesi) 3. rd zeytin (zeytin ağacından yapılmış şey) * maseya ji dara zeytûnê zeytin masa
zeytûnfiroş nd/nt zeytinci, zeytin satıcısı
zeytûnfiroşî m zeytincilik, zeytin satıcılığı
zeytûnî zeytuni.
rd zeytunî
zeytûnkir nd/nt zeytinci, zeytin alıcısı
zeytûnkirî m zeytincilik, zeytin alıcılığı
zeytûnokî rd zeytinsi
zeytûn 1. cureyekî darên ku belçikên wê di rengê zîv de ne 2. berên dara zeytûnê yên ku piranî di taştêyan de tê xwarin û jê rûn jî tê bidestxistin
(navdêr, mê) darek e berhemê wê yê xwerbar hin libên reş yan keskê tarî ne, berhemê xwerbar yê wê darê.
Herwiha: zeytîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: زه‌يتوون.
Bide ber: zeyt.
ji: ji erebî زيتون (zeytûn) ji زيت (zeyt: zeyt), hevreha aramî ܙܝܬܐ/זיתא (zeyta), îbranî זית (zeyt), fênîkî zeyt-, akadî sirdu, sûmerî zerdum. Peyva zeyt ji zimanekî samî ketibû pehlewî jî. Li Bakurê Afrîkayê, Rojhilata Navîn heta Hindistanê û Asyaya Navîn peyvên zeyt zeytûn belav bûne: hindî ਜੈਤੂਨ/ज़ैतून (ceytûn), tamilî சைதூண் (seydun), ermenî ձիթենի (citêni), gurcî ზეთის (zêtis), qazaxî зәйтун (zeytûn)... Di pirraniya zimanên ewropî de peyveke ji bingehê oliva ya latînî çêkirî tê bikaranîn lê li nîvgiravê Îberyayê jî peyva ji erebî cihê xwe girtiye: spanî aceituna û portugalî aceitona, herdu ji forma diyar ya erebî الزيتون (ez-zeytûn)..
Bikaranîn: Rengdêr: zeytûnkirî.
: zeytûnçin, zeytûnçinî, zeytûnçîn, zeytûnçînî, zeytûnî, zeytûnvan, zeytûnvanî, zeytûnvanîtî, zeytûnvantî
zeytûnî di rengê zeytûnê de; reşê tarî
(navdêr, mê) rewşa zeytûnbûnê.
ji: zeytûn + -î
zeytûnkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye zeytûn kirin
zeytûnvanî (navdêr, mê) karê zeytûnvanan.
ji: zeytûnvan + -î
zeytûn (n.) olive
olives
f. olives
zeytûn m. bot. zeytûnêre, darzeytûne, dara zeytûne m.
m. bot. zeytûne m.
zeytûnfiros m/n. zeytûnrotox n.
zeytûnfirosî m. zeytûnrotoxîye, zeytûnrotoxênî m.
zeytûnî rd. zeytûngon, zeytûnî, rengê zeytûne
zeytûnokî rd. zeytûnên, zeytûnokên