Encamên lêgerînê
zewicîn evlenmek.
m evlenme, evleniş
l/ngh evlenmek
zewicîn (lêker)û(navdêr, mê) jin anîn yan mêr kirin, şû kirin. Tewîn: -zewic-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: زه‌وجین.
Herwiha: zewcîn.
Têkildar: zewicandin.
ji: zewac + -în.
: zewicer, zewicî
zewicîn/dizewice/bizewice bi jinekî re kebîn kirin *“bi dilê mezinan bizewice, bi dilê biçûkan hez bike”
zewicîn to marry
(bizewice) to get married
zewicîn bi ... re v.i. to get married to ...
zewicîn lng. zeweriyene, zewicîyene