Encamên lêgerînê
zewicî evli
rd evli
zewicîn evlenmek.
m evlenme, evleniş
l/ngh evlenmek
zewicî xwediyê mal û eyalekê
(rengdêr) ya/yê ku zewiciye, jinînayî, şûkirî, mêrkirî, bijin, bimêr, ya ku bûye jina kesekî yan jina kesekî ye, yê ku bûye mêrê kesekê yan mêrê kesekê ye.
Herwiha: zewiciyayî, zewcî, zewciyayî.
Têkildar: zewicandî.
Bide ber: bîjin, bîmêr, cudabûyî.
ji: zewic + -î
zewicîn (lêker)û(navdêr, mê) jin anîn yan mêr kirin, şû kirin. Tewîn: -zewic-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: زه‌وجین.
Herwiha: zewcîn.
Têkildar: zewicandin.
ji: zewac + -în.
: zewicer, zewicî
zewicîn/dizewice/bizewice bi jinekî re kebîn kirin *“bi dilê mezinan bizewice, bi dilê biçûkan hez bike”
zewicîyene (Zazaki) (lêker) zewicîn
zewicîn to marry
(bizewice) to get married
zewicîn bi ... re v.i. to get married to ...
zewicî geheirat
verheiratet
zewicîn heiraten
zewicî rd. zeweriyaye
zewicîn lng. zeweriyene, zewicîyene