Encamên lêgerînê
zevî tarla.
m tarla
zevî ajotin tarla sürmek
zevî ajotin kirin mêjî tarlayı çok iyi bir şekilde sürmek
zevî çêkirin tarla açmak
zevî cot kirin tarla sürmek
zevî girnûg gerandin tarlada pitirak bitmek
zevî rakirin tarla sürmek
zevîçakkirin m toprak reformu
zevîçîn nd/nt ekici
zevîçînî m ekicilik
zevîdar rd arazi sahibi
zevîkok m küçük tarla
zevînas nd/nt jeolog
zevînasî m jeoloji
zevînasiyî rd jeolojik
zevînî rd yersel
zevîpîv nd/nt yer ölçmeci
zevîpîvî m yer ölçümü
zevîpîvîtî m yer ölçmecilik
zevîsazî m toprak düzenlemesi
zevîya çiltûkê çeltik tarlası
zevîya hevbeşî kolektif çiftlik
zevîzar m emlâk
zevîzarfiroş nd/nt emlâkçi
zevîzarfiroşî m emlâkçilik
zevî cihê ku çandinî lê tê kirin *“baran dibare ji xwediyê zeviyê re kar e”
(navdêr, mê)Wate ,, erd,zemîn,telan, erdê,çandinê, axa ku dexlûdan (genim/ceh û hwd) lê tê çandin.
Herwiha: zêvî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: زه‌ڤی.
Hevwate: bêwan, kêlg.
Têkildar: Hêrgeh: zeviya bo çandinê zevî, erdê bo cotyariyê,ango; bêwan, hêrg Pirêze:Hêrgeha hatî çandin û çinandin û bi şimêlan ve li benda kêlandinê ye.Kêlgeh: Hêrgeha hatî kêlandin,ji çandinê re hatî hazir kirin,ango; şûv, kêlg Mêrgeh: zeviya ku çandin û çêrandina wê qedexe ye ,malê herkesî ye hevbeş ,mêrg Çêrgeh: zeviya k tenê jibo çêrandina sewalan hatiye terxandin, çêrg Ji durxaneya Cellikanî.
Bi zaravayên kurdî: kurmancî: zevî, zêvî, kêlgeh, cotgeh, kêlg, bêwan soranî: zewî, zewîn, kêlge zazakî: zemîn, hêga hewramî: zemîn.
ji: Ji Proto-hindûewropî dʰéǵʰōm (erd, zevî), hevrehî zemo ya avestayî, zemî ya pehlewî, zemîk ya belûçî, zemîn ya farisî, zewî ya soranî, zîme ya zazakî, зæхх (zexx) ya osetî, cima ya sanskrîtî, земля (zemliya) ya rusî, žẽmė ya lîtwanî, χθών (xthṓn) ya yûnaniya kevn, humus (zevî) û homō/hūmānus (mirov, axî") ya latînî... Peyva zemîn ya kurdî ji heman rehî ye û ji farisî hatiye deynkirin. Proto-hindûewropî: (dhé-)ģhem- (erd) , Proto-aryayî: Avestayî: zemo- (erd) Middle Persian: zemî (erd) Farisî: zemîn (erd) Belûçî: zemîk (erd) Kurmancî: zevî, zêvî (zevî) Kurdî (Soranî): zewî (zevî) Hewramî: zemîn (erd, zevî) Zazakî: zime (nizar), zemîn (zevî) Sanskrîtî: cimá- (erd) Yewnanî: xemey- (sererdî) Latînî: humus (erd), homō, hūmānus (mirov) enk: guma (mirov) Înglîzî: bride-groom (zava) ... Çavkanî: Horn p. Watkins p.20, MacKenzie p.114, Etymonline.
: zevîçandin, zevîçin, zevîçinî, zevîçîn, zevîçînî
zevî rakirin (Binihêre:) zevî
zevî tune ye, teyrik mane ye (biwêj) ji bo kesên ji neyîniyên xwe re li hincetan digerin tê gotin. em dizanin rewş çawa ye. zevî tune ye, teyrik mane ye.
zevîn rûyê erdê
zevînasî (navdêr, mê) jeolojî.
ji: zevî +-nasî
zevînnasî zanistên têkildarî qalikê rûyê erdê
zevîpîv (navdêr, mê) pîver, erdpîv, pîvyar.
ji: zevî +-pîv
zevî (f.) field, farm
f. land, field
zevî m. hêga, zi m., hîga, yega m.
zevî ajotin lg. . hêga wekerdene, hêga ramitene, hêga ravaznayene
zevî rakirin lg. . hêga wekerdene, hêga ramitene, hêga ravaznayene