Encamên lêgerînê
zeaf (navdêr, mê) zeîfî, qelsî, lawazî, zeafiyet, kêmasî, qisûr.
Herwiha: zaaf.
ji wêjeyê: Bi kinayî wî hemû zeafên wî qahremanê xwe yê îtirafkar bi şeklê têgîhştin û awayê mezinbûna wî ve motîve kiriye..
ji: ji erebî ضعف (ḍef: zeîfî, qelsî, lawazî, têkildarî zeîf. Forma zeaf di bin tesîra tirkî zaaf de ketiye kurdî, ne yekser ji erebî hatiye.
zeafiyet (navdêr, mê) zeaf, zeîfî, qelsî, lawazî
zeaf m. zaaf, qelsîya hemdî, zayifîya îradeyî n.