Encamên lêgerînê
zarava lehçe.
m 1. lehçe, diyalekt 2. şive, söyleyiş özelliği 3. üslup
zaravanas nd/nt lehçe bilimci, diyalektolojist
zaravanasî m lehçe bilim, diyalektoloji
zaravaparêz nd/nt lehçeci
zaravaparêzî m lehçecilik
zaravazan nd/nt lehçe bilimci, diyalektolojist
zaravazanî m lehçe bilim, diyalektoloji
zarava devokên heman zimanî; lehce
(navdêr) awayek ango şêweyek zimanekî ku li herêmekê pê tê peyivîn û hin peyvên wî û bendên rêzimana wî û dengkirina wî ji yên herêmên din cuda ne: Kurmancî û soranî du zaravayên zimanê kurdî ne. zimanê taybet, peyv û awayên taybet yên zimanî ku di nav kesên ji heman pîşeyî yan ji heman îdeolojiyê de tê
Bikaranîn: zaravayê dadnasî de di zaravayê kapîtalîstan de.
Herwiha: zarav, zarave, zaraw, zarawa, zarawe, ziraw.
Hevwate: lehce, devok.
Bide ber: zar, ziman.
ji: zar + awa.
: zaravayî, zaravakî
zarava kirin (lêker)(Binihêre:) zarava
zaravaî (navdêr, mê) li hevdanî, hevxistinî, mîrî, mîranî, mîrkarî, binyatî, rêbazî, wêneyî.
ji: zarava +-î
zaravakî (navdêr, mê) bi zaravî.
ji: zarava +-kî
zaravakirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye zarava kirin
zaravakirin (navdêr, mê) (Binihêre:) zarava
zaravanasî (navdêr, mê) diyalektolojî, zaravazanî, diyalektoloji.
ji: zarava +-nasî
zaravayî (rengdêr) tişta bi zaravayekê , tişta/ê li gor zaravayekê.
Bide ber: devkî devokî zargotinî zarî zimanî.
ji: zarava + -yî
zaravazan (navdêr, mê) berhevdanzan, jîrbêjzan.
ji: zarava +-zan
zaravazanî (navdêr, mê) zaravanasî, diyalektoloji, diyalektolojî.
ji: zarava +-zanî
zarava m. zarave, lehçe, dîyalekte m.
zaravanasî m. dîyalektologî, zaravzanîye, lehçezanîye, dîyalektolojî, zaravsinasîye m.
zaravazarrî m. dîyalektologî, zaravzanîye, lehçezanîye, dîyalektolojî, zaravsinasîye m.