Encamên lêgerînê
zagon m kanun, yasa
zagona bingehî nd anayasa
zagona bingehîn anayasa.
zagonên xweristê doğa yasaları.
zagonî rd kanunî, yasal
zagonî bûn l/ngh kanunlaşmak, yasalaşmak
zagonî kirin l/gh kanunlaştırmak, yasalaştırmak
zagonîbûn m kanunlaşma, yasalaşma
zagonîbûyî rd kanunlaşmış
zagonîbûyîn m kanunlaşma, yasalaşma
zagonîkirî rd kanunlaştırılmış
zagonîkirin m kanunlaştırma, yasalaştırma
zagonparêz kanunlara itaat eden.
zagon qanûn
(navdêr, mê) rêgezek yan biryarek yan fermanek giştî ya dewletê (bi taybetî ya ji alî perlemanekê ve hatiye dan), hemî biryarên giştî yên dewletê yên ku divê ti kes li dijî biryaran dernekeve.
Herwiha: zakon.
Hevwate: qanûn, yasa.
Bide ber: biryar, dad, edalet, ferman, heq, maf.
Bikaranîn: Lêker: bi zagonê kirin dijî zagonê kirin li gor zagonê çûn/kirin/meşîn/xebitîn zagon bi kar anîn zagon danîn zagon (li perlemanê) derbas bûn zagon (li perlemanê) derbas kirin zagon hilweşandin zagon îmza kirin zagon pejirandin zagon pesind kirin zagon rakirin zagon xebitandin rêz li zagonê girtin Navdêr:.
ji: jirusi закон (zakon: qanûn). Li ser bikaranîna zagon, yasa yan qanûnê, binêrin qanûn..
: bêzagon, bêzagonî, bizagon, bizagonî, dijzagon, dijzagonî, zagondaner, zagondanerî, zagondar, zagondarî, zagonder, zagonderî, zagongêrr, zagongêrrî, zagonî, zagonîtî, zagonnas, zagonnasî, zagonvan, zagonvanî, zagonzan, zagonzanî
zagon danîn (lêker)(Binihêre:) zagon
zagona bingehîn qanûna esasî
(lêker) makezagon, qenûna esasî, destûr.
ji: zagona bingeh +-în
zagondanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) zagon
zagonên xwezayê qanûnên xweristê
zagonî (rengdêr) meşrû, legal, qanûnî, hiqûqî, dadmendî, qanûnî, adil, lejîtîm, edalî, yasayî, tişta/ê ku li gor zagonê rast û dirist e, tişta/ê ku zagon qebûl dike, tişta/ê ku li gor zagonê ne qedexe ye, tişta/ê ku ne dijî zagonê, têkildarî zagonê.
Herwiha: zakonî.
ji: zagon + -î.
Bikaranîn: Lêker: zagonî bûn, zagonî kirin. Navdêr: zagonîbûn, zagonîkirin Rengdêr: zagonîbûyî, zagonîkirî.
: zagonîtî
zagonî bûn (lêker)(Binihêre:) zagonî
zagonî kirin (lêker)(Binihêre:) zagonî
zagonîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) zagonî
zagonîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) zagonî
zagonîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye zagonî kirin
zagonîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) zagonî
zagonîtî (navdêr, mê) rewşa zagonîbûnê.
ji: zagonî + -î
zagonsazî danêriya qanûnan
zagonvanî (navdêr, mê) karê zagonvanan.
ji: zagonvan + -î
zagon Binêre: qanûn
zagon m. qanûn n.r zagon n.r yasa m.
zagona bingehî m. bîngehqanûn, makeqanûn, qanûno bingehên, qanûno eslî, zagono bingehên n.
zagonî rd. qanûnî, zagonî, legal, yasal, mesru
zagonî bûn lng. . qanûnî bîyene, zagonî bîyene,legal bîyene
zagonî kirin lg. qanûnî kerdene, zagonî kerdene, legal kerdene
zagonîbûn m. qanûnîbîyayis, zagonîbîyayis, legalbîyayis n.
zagonîkirin m. qanûnîkerdis, zagonîkerdis, legalkerdis n.