Encamên lêgerînê
zûl m 1. dilim (bir bütünden kesilmiş veya ayrılmış ince yassı parça) * zûla zebeşê karpuz dilimi 2. sıyrıntı (bir bezden elle koparılmış uzunca parça)
zûl bi zûl dilim dilim
zûl kirin l/gh dilimlemek
zûla saetê ast saat dilimi
zûlam bnr zilam
zûlan m ayrıntı, detay
zûlandî (ii) rd dilimlenmiş
zûlandin (i) m ayrıntılandırma, detaylandırma
l/gh ayrıntılandırmak, detaylandırmak
zûlandin (ii) m dilimleme
l/gh dilimlemek
zûlandîş (i) rd 1. ayrıntılandırılmış, detaylandırılmış 2. m ayrıntı, tafsilât
zûlek 1) bir dilim 2) bir karış (çok az) * zûlek erdê me heye bir karış toprağımız var
zûlik m dilim, dilimcik (bir bütünden kesilmiş veya ayrılmış ince yassı parça)
zûlkirî rd dilimlenmiş
zûlkirin m dilimleme
zûlmat m zulmet
zûlzûlî h dilim dilim
zûlzûlî bûn l/ngh dilim dilim olmak
zûlzûlî kirin l/gh dilim dilim etmek
zûlzûlîbûn m dilim dilim olma
zûlzûlîkirin m dilim dilim etme
zûl (navdêr, nêr) tîfşe, teqal, ker, qed, qaş, parçe, par: zûlek gundorî/pirteqalê, zûl-zûl kirin, par.
Herwiha: zwîl, zîl.
Bide ber: zal, zil, zîl.
Bikaranîn: Lêker: zûl kirin. Navdêr: zûlkirin Rengdêr: zûlkirî.
ji wêjeyê: Dema ko serok tûşek (zûl) tenê porteqal bixwe dikare rewşa aboriya dinyayê têkbiçe an jî bo wî tenê destûra yek çemçikek berfeşîr (dondurma) bêd dayin, dikare hemî çiyayên berfê bihelin, rewşa ekolojîk têkbiçe. (Têbînî: Di rewşeka wiha de pêwîstî bi tedbîrên cidî hene, lewma dikare hemî agirbest biqedin û şerek dom û dirêj ji nû ve destpê bike.).
: zûlik, zûl-zûl, zûlî, zûlker
zûl kirin (lêker)(Binihêre:) zûl
zûlandin (lêker)feliqandin, zûlkirin, şêrtkirin, qetîtkirin, zûl kirin, şêrt kirin, qetît kirin. Tewîn: -zûlîn-.
ji: zûl +-andin
zûlek (navdêr, mê) bihostek.
ji: zûl +-ek
zûlî (navdêr, mê) rewşa zûlbûnê.
ji: zûl + -î
zûlik (navdêr, mê) zol, zûl, zolak, zûxal, şêrt.
ji: zûl +-ik
zûlker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê zûl dike.
ji: zûl + -ker
zûlkirî (rengdêr) (Binihêre:) zûl
zûlkirin (navdêr)(Binihêre:) zûl
zûlû (navdêr) miletek reş e ku bi taybetî li başûrê Efrîqayê dijî.
Herwiha: zulu.
: zûlûyî, zûlûyîtî
zûlûyî (navdêr, mê) zimanê miletê zûlû(rengdêr) her tişta/ê zûlûyan yan zimanê wan: sema û stiranên zuluyî.
Herwiha: zuluyî.
: zûlûyîtî
zûlûyîtî (navdêr, mê) rewşa zûlûyîbûnê.
ji: zûlûyî + -tî
zûl m. sîl, fîsil, celxe, let, dilîm n.
zûl kirin lg. sîl kerdene, fîsil kerdene, cebce kerdene, dîlim kerdene, felqe kerdene, dilîm kerdene
zûlan m. kitekit, detay, teferuat, kitkit n.
zûlandin lg. . sîl kerdene, fîsil kerdene, cebzûlandin m. sîlkerdis, fîsilkerdis, celxekerdis, dîlimkerdis, felqekerdis n.
lg. . detaynayene, kitkitnayene, kitekit kerdene
zûlkirin m. sîlkerdis, fîsilkerdis, celxekerdis, dîlimkerdis, felqekerdis n.
zûlmat m. tarî, zilmatî n.