Encamên lêgerînê
zîha bnr ziya (I)
zîhaf wj/m zihaf
zîhîn ipliği masura veya yumağa sarmak.
m zihin, bellem
zîhnî rd zihinsel, zihnî
zîhniyet m zihniyet
zîh pizdanka sewalan
can lêvên çavan ko mijîlank liser rêzin, çermê çavan da di po it
zîhar (navdêr) bi kurtî kesê ku hemû wicudê jina xwe an jî hindek cihên şermî, avret dişibîne dayika xwe.heke ev dişibîn çêbibe, wê demê jina wî êdî nabe jina wî.Ev edet di wextê berî Îslamê li nav gelê Ereb de hebû.
ji wêjeyê: Çunkî bê emrê ji Adem bû zîhar Nûr ji eniyê hate piştê bû sitar Nê ji darê xwarin herdukan şîrîn Hulleê164 Cennet ji bejnê da firîn “Ihbitû minha cemîen” hate emr Adema dî pêkve lakîn bi sebir
zîh m. pizdan, pilar, helpez, tilar, pilor (heywan) n.
zîhîk m. masla, gaje, fîtîle, gac, gaj m.
zîhn m. vîrî, hafiza, zîhne, zeyne m.
zîhnî rd. zîhnî, vîrî, vîrên *bî zîhnî rd. bi zîhnî, bi vîrî