Encamên lêgerînê
zêf m sövgü, küfür
zêf kirin l/gh sövmek, küfretmek
sövmek, küfretmek
zêfan m 1. kısıntı, kısıt 2. kısıtlama
zêfan kirin l/gh kısıtlama yapmak
zêfandî rd kısıtlı
zêfandîbûn m kısıtlılık
zêfandin m 1. kısıtlama 2. kısma, pintilik yapma
l/gh 1. kısıtlamak 2. kısmak, pintilik yapmak
zêfanî m kısıtlama
zêfankar rd kısıtlayıcı
zêfankarî m kısıtlayıcılık
zêfankirî rd kısıtlı, kısıtlanmış olan
zêfankirîbûn m kısıtlılık
zêfankirin m kısıtlama yapma
zêfîndar rd kısıtlı
zêfîndarî m kısıtlılık
zêfîner rd kısıtlayıcı
zêfînerî m kısıtlayıcılık
zêfkirin m sövme, küfretme
zêf (navdêr, mê) bi gelemperî pirrjimar, dijûn, dijmîn, xeber, çêrr, sixêf mirqî, kufrî, gotinên pirr xirab yên kesek ji kesekî re yan di derbareyî wî/wê de dibêje, sixêf, mirqî, şor.
Herwiha: zêv.
Bide ber: sêv, zaf, zevî.
Bikaranîn: Lêker: zêf gotin, zêf kirin. Navdêr: zêfgotin, zêfkirin.
: zêfbêj, zêfbêjî, zêfreş, zêfreşî zêfekê kû gelekî zêfan dibêje
zêf kirin (lêker)(Binihêre:) zêf
zêfandin (lêker) agihandin, tahdîtkirin, tahdît kirin. Tewîn: -zêfîn-.
ji: zêf +-andin
zêfîner (navdêr, mê) zêfankar, kêmker, tahdîtker.
ji: zêf +-îner
zêfkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye zêf kirin
zêfkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) zêf
zêf m. milqî, xeber, nenge, kifir, milqe, melqe n.
zêf kirin tg. milqî kerdene, xeberdayene, kifir kerdene, nenge çînayene, cevernayene
zêfan m. debirnayis, kêmnayis n.
zêfandin lg. . tahdît kerdene, kêmnayene, sîndornayene, sînornayene *xwe zêfandin lg. . îmsak kerdene, destkîp bîyene
zêfkirin m. milqîkerdis, xeberdayis, nengeçînayis, kifirkerdis n.