Encamên lêgerînê
yer 1. cih n, cî n, şûn m, şûnd m *kitabın yeri kitaplıktır cihê pirtûkê pirtûkxane ye 2. erd, ax *yere oturmayın! li erdê rûmenin! m 3. erd, rûyê erdê (Cîhan, Dinya) m 4. cih n, der m, şûn m (cihê ku mirov lê dimîne, dijî) *arkadaşınızın yerini bilmiyorum ez cihê hevalê we nizanim 5. cih n, şûn /w (ji bo rewş û weziyetê) *Kürdistan stratejik olarak önemli bir yerdedir Kurdistan ji aliyê stratejîk ve li cihekî girîng e 6. welat n, herêm m 7. cih n, şûn m (ji bo mewkî û erk) *son atamalar sırasında müdür yerinde kaldı di dema van tayînên dawî de gerînende li cihê xwe ma 8. cih (ji bo girîngiyê) *uçağın yurt savunmasındaki yeri cihê balafirê di parêziya welêt de n 9. cih n, şûn m (beş an jî qada ku ji tiştekê re hatiye terxankirin) *sobanın yeri cihê sobayê 10. cih n, şûn m, dews m (ji bo şopa tiştekî) 11. cih n, şûn m (ji bo arazî, erse) *deniz kıyısında bir yer aldı li ber deryayê ji xwe re cihek kirî 12. cih n, şûn m (ji bo erdê) *çorak yerde ot bitmez li cihê hîsik giya hêşîn nabe 13. cih n, şûn m, dever m, der w *toplantı yeri cihê civînê 14. cih n (li otel û tiştên wekî wê ode) *yeriniz var mı? cihê we heye? 15. cih n, şûn m (ji bo sendeliye, kursî û tiştên wisa) *sinemada, kendine ön tarafta bir yer buldu li sînemayê, li pêş ji xwe re cihek dît 16. cih n, şûn m (ji bo rewşê) *senin yerinde ben olacaktım ki ku di cihê te de ez bûma
selaxîn, erdînrd
1. cih n, cî n, şûn m, şûndm * kitabın yeri kitaplıktır cihê pirtûkê pirtûkxane ye 2. erd, ax * yere oturmayın! li erdê rûmenin!m 3. erd, rûyê erdê (Cîhan, Dinya)m 4. cih n, der m, şûnm (cihê ku mirov lê dimîne, dijî) * arkadaşınızın yerini bilmiyorum ez cihê hevalê we nizanim 5. cih n, şûnm (ji bo rewş û weziyetê) * Kürdistan stratejik olarak önemli bir yerdedir Kurdistan ji aliyê stratejîk ve li cihekî girîng e 6. welat n, herêmm 7. cih n, şûnm (ji bo mewkî û erk) * son atamalar sırasında müdür yerinde kaldı di dema van tayînên dawî de gerînende li cihê xwe ma 8. cih (ji bo girîngiyê) * uçağın yurt savunmasındaki yeri cihê balafirê di parêziya welêt den 9. cih n, şûnm (beş an jî qada ku ji tiştekê re hatiye terxankirin) * sobanın yeri cihê sobayê 10. cih n, şûn m, dewsm (ji bo şopa tiştekî) 11. cih n, şûnm (ji bo arazî, erse) * deniz kıyısında bir yer aldı li ber deryayê ji xwe re cihek kirî 12. cih n, şûnm (ji bo erdê) * çorak yerde ot bitmez li cihê hîsik giya hêşîn nabe 13. cih n, şûn m, dever m, derm * toplantı yeri cihê civînê 14. cihn (li otel û tiştên wekî wê ode) * yeriniz var mı? cihê we heye? 15. cih n, şûnm (ji bo sendeliye, kursî û tiştên wisa) * sinemada, kendine ön tarafta bir yer buldu li sînemayê, li pêş ji xwe re cihek dît 16. cih n, şûnm (ji bo rewşê) * senin yerinde ben olacaktım ki ku di cihê te de ez bûma
yer açmak 1) cih çêkirin (ji bo rûniştina yekî) 2) cih hiştin, cih dan, îmkan dan (mec)
1) cih çêkirin (ji bo rûniştina yekî) 2) cih hiştin, cih dan, îmkan dan (mec)
yer alıştırmaları meşq kirin sp
meşq kirin sp (bir işte)
yer almak 1) tê de cih stendin 2) tê de bûn
1) tê de cih stendin 2) tê de bûn
yer belirteci hokera cihkî, rengpîşeya cihkî rz/nd
hokera cihkî, rengpîşeya cihkî rz/nd
yer biçimleri teşeyên erdê (mîna zozan, çiya, gir, newal û hwd) erd
teşeyên erdê (mîna zozan, çiya, gir, newal û hwd) erd
yer bilimci erdnas, jeolog nd/nt yer
erdnas, jeolog nd/nt
yer bilimi erdnasî, jeoloji m
erdnasî, jeolojî m
yer bilimsel erdnasiyî, jeolojîk rd
yer bulmak 1) cih dîtin, şûn dîtin (ji bo rûniştinê) 2) jê re cih dîtin (ji bo xebatê ji yekî re cih dîtin)
1) cih dîtin, şûn dîtin (ji bo rûniştinê) 2) jê re cih dîtin (ji bo xebatê ji yekî re cih dîtin)
yer çekimi axkêşan, axkêşî, erdkêşî fîz/m
axkêşan, axkêşî, erdkêşî fîz/m
yer çekirdeği navika erdê ast
navika erdê ast
yer cücesi bejinkin, qambihost, xasûk, qanos
bejinkin, qambihost, xasûk, qanos
yer değiştirme cihguhêzî
cihguhêzî
yer değiştirmek cih guhartin, şûn guhartin
cih guhartin, şûn guhartin
yer demir gök bakır 1) ji bo erda hîsik û germ tê gotin 2) erdeke hişk esmanekî bilind (mec)
1) ji bo erda hîsik û germ tê gotin 2) erdeke hişk esmanekî bilind (mec)
yer elması 1. sevetalk, sêvaxîn, sêvaxînk, xencelîsk, binerdi, qencelîsk, sêva bin erdê, dîzbelok (Helianthus tuberosus) bot/m 2. sevetalk, sêvaxîn, sêvaxînk, xencelîsk, binerdî, qencelîsk, dîzbelok (koka vê riwekê) m
1. sevetalk, sêvaxîn, sêvaxînk, xencelîsk, binerdî, qencelîsk, sêva bin erdê, dîzbelok (Helianthus tuberosus) bot/m 2. sevetalk, sêvaxîn, sêvaxînk, xencelîsk, binerdî, qencelîsk, dîzbelok (koka vê riwekê) m
yer eşeği heftcarik, gezgezk, quzgezk zo/m
heftcarik, gezgezk, quzgezk zo/m
heftcarik, gezgezk, quzgezk zo/m
yer etmek 1) şop hiştin, cih hiştin 2) bi cih bûn, cih girtin
1) şop hiştin, cih hiştin 2) bi cih bûn, cih girtin
yer fesleğeni rihana maran, merzekewîle, merzekew bot/m
rihana maran, merzekewîle, merzekew bot/m
yer göstermek cih nîşan dan
cih nîşan dan
yer kabuğu rûyê erdê, qafikê erdê erd
rûyê erdê, qafikê erdê erd
rûyê erdê, qafikê erdê erd
yer kabul etmez erd jî (yek) qebûl nekirin
erd jî (yek) qebûl nekirin
yer kaplamak cih girtin (ji bo hacmê)
cih girtin (ji bo hacmê)
yer kapmak ji xwe re cih girtin, ji xwe re şûn zift kirin
ji xwe re cih girtin, ji xwe re şûn zift kirin
yer katı qata zemînê nd
qata zemînê nd
yer küre erdgilor, giloveriya erdê erd û ast
erdgilor, giloveriya erdê erd û ast
yer mantarı kimê bot/m
kimê bot/m
yer merkezcilik jeosantrîzm/êf/m
jeosantrîzm fel/m
yer merkezli jeosantrik astr/rd
jeosantrîk astr/rd
yer misin yemez misin! de bidê û de nedê
yer mumu ozokerît jeo/m
ozokerît jeo/m
yer odası odeya ku bermala wê bi erdê ve ye
odeya ku bermala wê bi erdê ve ye
yer ölçümü jeodezî m
jeodezî m
yer öpmek ji (yekî) re secde bûn (ji bo giramgiriyê)
ji (yekî) re secde bûn (ji bo giramgiriyê)
yer öte ewç ast/m
ewç ast/m
yer özekçil jeosantrik ast/rd
jeosantrîk ast/rd
yer özekçilik jeosantrîzm fel/m
jeosantrîzm fel/m
yer sakızı bitum jeo/m
bitum jeo/m
yer sarsıntısı bnr yer sarsıntısı
axhejan, erdhejîn, axhejîn, zelzele m
axhejan, erdhejîn, axhejîn, zelzele m
axhejan, erdhejîn, axhejîn, zelzele m
yer sıçanı mişkê cirboq, xilte kor zo/nd
mişkê cirboq, xiltê kor zo/nd
yer sofrası sifreya li erdê (sifreya ku li erdê tê danîn)
sifreya li erdê (sifreya ku li erdê tê danîn)
yer solucani tîzmar (Lumbncus terrestns) zo/n
yer solucanı tîzmar (Lumbricus terrestris) zo/n
yer tutmak 1) cih qetandin, cih hilanîn 2) cih girtin 3) qîmet hatin dayîn
1) cih qetandin, cih hilanîn 2) cih girtin 3) qîmet hatin dayîn
yer üstü serax, sererd m
serax, sererd m
yer ve yön belirteci hokera cih û hindavê rz
hokera cih û hindavê rz
yer vermek 1) qîmet dan, cih dan 2) bûn sebeb 3) wezîfe dan 4) cihê xwe dan (yekî), şûn dan (yekî)
1) qîmet dan, cih dan 2) bûn sebeb 3) wezîfe dan 4) cihê xwe dan (yekî), şûn dan (yekî)
yer yağı neft, petrol m
neft, petrol m
yer yarılıp içine girmek (veya yer yarılıp yerin dibine girmek) 1) erd qelişîn û pê de çûn, erd qelişîn û tê re çûn (ji bo windabûna tiştekî û ji ber şermkirina ji çêbûna tiştekî ne baş) 2) bi erdê de çûn, erd qelişîn û tê re çûn (ji bo tiştekî ku winda dibe lê mirov nizane ku çi pê bûye)
yer yarılıp içine girmek (veya yerin dibine girmek) 1) erd qelişîn û pê de çûn, erd qelişîn û tê re çûn (ji bo windabûna tiştekî û ji ber şermkirina ji çêbûna tiştekî ne baş) 2) bi erdê de çûn, erd qelişîn û tê re çûn (ji bo tiştekî ku winda dibe lê mirov nizane ku çi pê bûye)
yer yatağı nivîna li ser erdê (nivîna ku li erdê tê danîn)
nivîna li ser erdê (nivîna ku li erdê tê danîn)
yer yer li cih cihan
li cih cihan
yer yerinden oynamak 1) erd ji ber piyên (yekî) hejiyan 2) bûn ecêb û ketin dinyayê
yer yurt cih û war, war û wêr, cih û cangî
cih û war, war û wêr, cih û cangî
yer yuvarlağı (yer yuvarı) Cîhan, Dinya ast
, yer yuvarı Cîhan, Dinya ast û erd/m
yer yüzü 1. serzemîn, rûzemîn, rûerd 2. Cihan, Dinya, rûyê erdê erd/m
1. serzemîn, rûzemîn, rûerd 2. Cîhan, Dinya, rûyê erdê erd/m
1. serzemîn, rûzemîn, rûerd 2. cihan, dinya, rûyê erdê erd/m
yer zarfı hokera cihkî rz
hokera cihkî rz
yeraltı 1. binerd, binax nd 2. nepenî, nehanî, binerd, binax (ji bo xebatên veşarî û ziyandar) (mec) rd
binerd, binax m
binerd, binax m
1. binerd, binax nd 2. nepenî, nehanî, binerd, binax (ji bo xebatên veşarî û ziyandar) (mec)rd
yeraltı çarşısı çarşiya binerdê
çarşıya binerdê
yeraltı merdiveni nêrdevana binerdê
nêrdevana binerdê
yeraltı suları avên binerdê
avên binerdê
yerde kalmak bêqîmet bûn, qîmet ji (yekî) re neman
yerde sürüklemek xişikandin, bi erdê re kaş kirin, di xwarê re kaş kirin
xişikandin, bi erdê re kaş kirin, di xwarê re kaş kirin
yerde sürüklenmek xişikîn, bi erdê re hatin kaşkirin
xişikîn, bi erdê re hatin kaşkirin
yerden bitme çartilî, bejnbihost, qamtûle
çartilî, bejnbihost, qamtûle
yerden göğe kadar ji erdê heya esman, ji erdê heta esman
yerden göğe kadar ji erdê heya esman, ji erdê heta esman
yerden kovmak dercî kirin, ji cihê (yekî) berî danê
yerden selâm (veya yerden temenna) temene temene jê re dan
yerden selâm (veya yerden temenna) temene temene jê re dan
yerden yapma çartilî, bejinbihost den
çartilî, bejinbihost
yerden yere çalmak edem kirin
yerden yere vurmak eva nemayî bi (yekî) de kirin
yere bakan yürek yakan di hundir de ye ne ji derve ye
di hundir de ye ne ji derve ye
yere bakmak pê li hafa gorê bûn (ji bo kesên pîr û kalên ku mirina wan nêzik e)
pê li hafa gorê bûn (ji bo kesên pîr û kalên ku mirina wan nêzik e)
yere baktırmak serî kirin ber (yekî) (ji bo şermezarîkirinê)
serî kirin ber (yekî) (ji bo şermezarîkirinê)
yere batasıca (veya yere batsın) tu bi erda reş de herî, erd xuya be tu ne xuya bî, xwelîlisero, xwelî li serê te be
yere batasıca (veya yere batsın) tu bi erda reş de herî, erd xuya be tu ne xuya bî, xwelîlisero, xwelî li serê te be
yere batmak 1) bi erdê de çûn 2) bi erdê de çûn, bi erda reş de çûn (ji bo şermîbûnê)
1) bi erdê de çûn 2) bi erdê de çûn, bi erda reş de çûn (ji bo şermîbûnê)
yere çalmak hilbirîn erdê, li bin erdê xistin hilanîn li erdê xistin, hilanîn li nava erdê xistin
edem kirin den
hilbirîn erdê, li bin erdê xistin hilanîn li erdê xistin, hilanîn li nava erdê xistin
yere çömmek 1) menxîn (jı g ajalan) 2) melixîn (ji bo mirovan) 3) melisîn (ji bo çûk û çivîkan)
1) merixîn (ji bo ajalan) 2) melixîn (ji bo mirovan) 3) melisîn (ji bo çûk û çivîkan)
yere diz çökmek kabok berdan erdê, çok dan erde
kabok berdan erdê, çok dan erdê
yere doğrulum bnr yere yönelim
bnr yere yönelim
yere düşmek 1) ketin erdê *lamba yere duştu lamba kete erdê 2) li erde ketin, ketin erde *çocuk parkta yere düşmüş kurik li parkê ketiye erdê
1) ketin erdê * lamba yere düştü lamba kete erdê 2) li erdê ketin, ketin erdê * çocuk parkta yere düşmüş kurik li parkê ketiye erdê
yere girmek bi erde de çûn (ji şerman)
bi erdê de çûn (ji şerman)
yere göğe koymamak (veya yer göğe koyamamak) nizanîn ji (yekî) çawa bıkirana
yere göğe koymamak (veya koyamamak) nizanîn ji (yekî) çawa bikirana
yere sermek 1) avêtin erdê, xistm erde li erdê pîj kirin (ji bo têkbinnê) 2) lexistin kuştin, ketin ser dile (yekî)
1) avêtin erdê, xistin erdê, li erdê pîj kirin (ji bo têkbirinê) 2) lêxistin kuştin, ketin ser dilê (yekî)
yere vurmak avêtin erdê, xistin erdê
eva nemayî bi (yekî) de kirin
avêtin erdê, xistin erdê
yere yönelim jeotropîzm m
jeotropîzm m
yeregeçen gizêr bot/m
gizêr bot/m
yerel cihî, cîgayî, cîgeyî, mehelî, lokal rd
cihî, cîgayî, cîgeyî, mehelî, lokalrd
yerel yönetim rêvebirina cîgayî, mehelî îdare
rêvebirina cîgayî, mehelî îdare
yerelleşme cîgayîbûn, mehelîbûn m
cîgayîbûn, mehelîbûn m
yerelleşmek cîgayî bûn, mehelî bûn l/ngh
cîgayî bûn, mehelî bûn l/ngh
yerelleştirme cîgayîkirin, mehelîkirin m
cîgayîkirin, mehelîkirin m
yerelleştirmek cîgayî kirin, mehelî kirin l/gh
cîgayî kirin, mehelî kirin l/gh
yerellik cîgayîtî, mehelîtî m
cîgayîtî, mehelîtî m
yereşeği bnr yer eşeği
yerey arazî jeol/n
arazî jeol/n
yerfıstığı 1. zirfistiq, piste (Arachis hypogaea) bot/n 2. zirfistiq, piste (tovê vê riwekê) n
1. zirfistiq, piste (Arachis hypogaea) bot/n 2. zirfistiq, piste (tovê vê riwekê) n
yergi zem, hîcîw m
zem, hîcîw m
yergici zemker, hîcwker rd
zemker, hîcwker rd
yeri geldiğinde Dema dora (tiştekî) hat. Dema dora wê hat.
yeri gelmek dora (tiştekî) hatin
dora (tiştekî) hatin
yeri göğü ben yarattım demek gotin dinya min çêkiriye, şûr simbêlê (yekî) nebirin
gotin dinya min çêkiriye, şûr simbêlê (yekî) nebirîn
yeri göğü birbirine katmak berî nava hev dan
berî nava hev dan
yeri göğü tırmalamak tebatî nehatin (yekî), tebatî ji (yekî) neketin (ji ber êş û janê)
tebatî nehatin (yekî), tebatî bi (yekî) neketin (ji ber êş û janê)
yeri gözükmek şuna (yekî) li mirov xuya bûn, cihê (yekî) xuya kirin
şûna (yekî) li mirov xuya bûn, cihê (yekî) xuya kirin
yeri olmak 1) cihê (tiştekî) bûn 2) wextê (tiştekî) bûn, dora (tiştekî) bûn 3) cihê (yekî) hebûn (ji bo muteberiya yekî)
1) cihê (tiştekî) bûn 2) wextê (tiştekî) bûn, dora (tiştekî) bûn 3) cihê (yekî) hebûn (ji bo muteberiya yekî)
yeri öpmek erd tehl kirin (bi tinazî), bi dev û rû çûn erdê
erd tehl kirin (bi tinazî), bi dev û rû çûn erdê
yeri soğumadan a hê temam çûn
a hê temam çûn
yeri var li cih e!
li cih e!
yeri yurdu belirsiz cih warê (yekî) kes nizane li ku ye
cih warê (yekî) kes nizane li ku ye
yeride kalmak bêqîmet bûn, qîmet ji (yekî) re neman
yerilmek hatin zemkirin, hatin hîcîwkirin l/tb
hatin zemkirin, hatin hîcîwkirin l/tb
yerin dibine geçmek (yerin dibine batmak veya yerin dibine girmek) 1) erd qelişîn û pê de çûn, ketin binê erdê, bi binerde ketin (ji bo şermkirin û çêbûna tiştekî ne baş) 2) bi erdê de çûn, cûm û celat bûn, bûn heyva bin ewr, heyva bin ewr bûn (ji bo tiştekî ku winda dibe û mirov nizane ku çi pê bûye)
yerin dibine geçmek (batmak veya girmek) 1) erd qelişîn û pê de çûn, ketin binê erdê, bi binerdê ketin (ji bo şermkirin û çêbûna tiştekî ne baş) 2) bi erdê de çûn, cûm û celat bûn, bûn heyva bin ewr, heyva bin ewr bûn (ji bo tiştekî ku winda dibe lê mirov nizane ku çi pê bûye)
yerin kulağı var dar û devî biguh in, devî bi guh in, guhê dar û deviyan heye
dar û devî biguh in, devî bi guh in, guhê dar û deviyan heye
yerinde 1. di cih de, munasîb rd 2. li cih *neşesi yerinde kêfa wê li cih e A 3. di cihe..., di şûna ...*babası yerinde di şûna bavê wê de ye h
1. di cih de, munasîb rd 2. li cih * neşesi yerinde kêfa wê li cih e h 3. di cihê..., di şûna ...* babası yerinde di şûna bavê wê de ye h
yerinde duramamak tebatî nehatin (yekî), agir û xurî tê de hebûn
tebatî nehatin (yekî), agir û xurî tê de hebûn
yerinde kalmak 1) li cihê xwe man 2) ji cihê xwe nebûn (ji bo mewkî û meqam)
1) li cihê xwe man 2) ji cihê xwe nebûn (ji bo mewkî û meqam)
yerinde olmak li cih bûn *keyfi yerinde kêfa wê li cih e
li cih bûn * keyfi yerinde kêfa wê li cih e
yerinde saymak 1) li cihê xwe jimartin 2) li cihê xwe man (ji bo neguherînê) (mec)
1) li cihê xwe jimartin 2) li cihê xwe man (ji bo neguherînê) (mec)
yerinde su çıkmak hêka (yekî) hatin, li ser qula kurmoriyan rûniştin
hêka (yekî) hatin, li ser qula kurmoriyan rûniştin
yerinde yeller esmek bûn keferehman *değirmenin yerinde yeller esiyor aş bûye keferehman
bûn keferehman * değirmenin yerinde yeller esiyor aş bûye keferehman
yerindelik îsabet m
îsabet m
yerinden oynamak 1) erd ji ber piyên (yekî) hejiyan 2) bûn ecêb û ketin dinyayê
yerinden çıkmak 1. cih çun, ji cih derketin (ji bo ji cihçûna hestî û movikan)
ji cih çûn, ji cih derketin (ji bo ji cihçûna hestî û movikan)
yerinden fırlamak ji cihê xwe hilpekîn, ji hindav de rabûn, ji cihê xwe hilfirîn
ji cihê xwe hilpekîn, ji hindav de rabûn, ji cihê xwe hilfirîn
yerinden kovmak dercî kirin, ji cihê (yekî) berî danê
yerinden olmak ji cihe xwe bun, dercî bûn
ji cihê xwe bûn, dercî bûn
yerinden oynamak 1) ji cıhe xwe veleyistin 2) ji kêfan hatin ku bifirin
1) ji cihê xwe veleyistin 2) ji kêfan hatin ku bifirin
yerinden oynatmak cihê (tiştekî) gerandın, (tiştek) ji cihê (wî) leqandin
cihê (tiştekî) gerandin, (tiştek) ji cihê (wî) leqandin
yerinden yönetim ademî merkeziyet hiq
ademî merkeziyet hiq
yerine 1. li cihê..., li şûna ... *bana haftalık yerine gündelik ver li cihê heftaniyê rojaniyê bide min 2. di şûna, di cihê, ji ber, devi *benim yerime sen sinemaya git di şûna min de tu here sînemayê h
1. li cihê..., li şûna ... * bana haftalık yerine gündelik ver li cihê heftaniyê rojaniyê bide min 2. di şûna, di cihê, ji ber, dêvl * benim yerime sen sinemaya git di şûna min de tu here sînemayê h
yerine geçmek 1) ketin şûna (yekî), ketin cihê (yekî) 2) ketin dewsa (tiştekî)
1) ketin şûna (yekî), ketin cihê (yekî) 2) ketin dewsa (tiştekî)
yerine gelmek 1) hatin cih *isteğiniz yerine geldi daxwaza we hate cih 2) hatin ser kewna berê *sağlığım yerine geldi siheta min hate ser kewna berê
1) hatin cih * isteğiniz yerine geldi daxwaza we hate cih 2) hatin ser kewna berê * sağlığım yerine geldi siheta min hate ser kewna berê
yerine getirmek 1) anîn cih, bi cih anîn, pêk anîn 2) hatin ser kewna xwe 3) anîn cih, îfa kirin
1) anîn cih, bi cih anîn, pêk anîn 2) hatin ser kewna xwe 3) anîn cih, îfa kirin
yerine koymak 1) ...xistin şûna (yekî an tiştekî) *beni adam yerine koymadılar ez nexistim şûna mirovan 2) xistin şûnê
1) ...xistin şûna (yekî an tiştekî) * beni adam yerine koymadılar ez nexistim şûna mirovan 2) xistin şûnê
yerine oturmak 1) ketin şûna xwe, tê de bi cih bûn, tê de rûniştin (jı bo tiştekî ku tam cihê xwe bigire) 2) cih girtin (ji bo raman û tiştên wisa ku êdî tê ecıbandin) 3) li cihê xwe rûniştin
1) ketin şûna xwe, tê de bi cih bûn, tê de rûniştin (ji bo tiştekî ku tam cihê xwe bigire) 2) cih girtin (ji bo raman û tiştên wisa ku êdî tê ecibandin) 3) li cihê xwe rûniştin
yerini almak ketin şûna (yekî), ketin cihê (yekî)
ketin şûna (yekî), ketin cihê (yekî)
yerini beğenmek lê hatin, cihê xwe baş dîtin (ji bo riwekan)
lê hatin, cihê xwe baş dîtin (ji bo riwekan)
yerini bulmak 1) cihê xwe dîtin, şûna xwe dîtin 2) cihê li gorî xwe dîtin (ji bo rewş û meqamê ku tam bi mirov bikeve, bê dîtin)
1) cihê xwe dîtin, şûna xwe dîtin 2) cihê li gorî xwe dîtin (ji bo rewş û meqamê ku tam bi mirov bikeve, bê dîtin)
yerini doldurmak 1) liyaqê cihê xwe bûn, babetî cihê xwe bûn 2) cihê (yekî) girtin (ji bo kesê ku dikeve şûna yekî û mîna wî ji heqê erka xwe derdıkeve)
1) liyaqê cihê xwe bûn, babetî cihê xwe bûn 2) cihê (yekî) girtin (ji bo kesê ku dikeve şûna yekî û mîna wî ji heqê erka xwe derdikeve)
yerini ısıtmak cih li hesabê (yekî) hatin, germik germ bûn
cih li hesabê (yekî) hatin, germik germ bûn
yerini kapmak cihê xwe girtin, dewsa xwe girtin, şûna xwe zift kirin
cihê xwe girtin, dewsa xwe girtin, şûna xwe zift kirin
yerini sevmek bnr yerini beğenmek
bnr yerini beğenmek (bir şeyin)
yerini tutmak 1) cihê (tiştekî) girtin *hiç bir şey suyun yerini tutamaz tu tişt cihê avê nagire 2) cihê (yekî) girtin *kimse eski muhasebecinin yerini tutamadı tu kesî cihê jimaryarê berê negirt
1) cihê (tiştekî) girtin * hiç bir şey suyun yerini tutamaz tu tişt cihê avê nagire 2) cihê (yekî) girtin * kimse eski muhasebecinin yerini tutamadı tu kesî cihê jimaryarê berê negirt
yerini yapmak 1) wezîfeya xwe kirin, wezîfeya xwe anîn cih, wezîfeya xwe pêk anîn 2) cihê piyê xwe kirin
1) wezîfeya xwe kirin, wezîfeya xwe anîn cih, wezîfeya xwe pêk anîn 2) cihê piyê xwe kirin
yerini yurdunu terk etmek dev ji cih û ware xwe berdan, ji ser av û axa xwe rabûn, av û aqara xwe di cih de hiştin, terkî welat bûn
dev ji cih û warê xwe berdan, ji ser av û axa xwe rabûn, av û aqara xwe di cih de hiştin, terkî welat bûn
yerinme 1. biberketin, dilêxweşewitandin 2. poşmanbûn m
1. biberketin, dilêxweşewitandin 2. poşmanbûn m
yerinmek 1. bi ber ketin, dilê xwe şewitandin l/bw 2. poşman bûn l/ngh
1. bi ber ketin, dilê xwe şewitandin l/bw 2. poşman bûn l/ngh
yerkabuğu bnr yer kabuğu
yerle beraber li hizaya erdê
li hîzaya erdê
yerle bir (veya yeksan) etmek (tiştek) û erd kirin yek, bi erdê re dûz kirin
yerle bir etmek (veya yerle yeksan etmek) (tiştek) û erd kirin yek, bi erdê re dûz kirin
yerle gök bir olsa erd û esman li me bê hev jî, erd û esman li me bibe yek jî
erd û esman li me bê hev jî, erd û esman li me bibe yek jî
yerlerde sürünmek perîşan bûn, perkende bûn
perîşanî bûn, perkende bûn
yerlere geçmek bi erdê de çûn
bi erdê de çûn
yerlere kadar eğilmek jê re xwarî erdê bûn
jê re xwarî erdê bûn
yerleri süpürmek erd şafûn kirin, bi erdê re çûn *entarisi yerleri süpürüyordu fîstanê wê erd şafûn dikir
erd şafûn kirin, bi erdê re çûn * entarisi yerleri süpürüyordu fîstanê wê erd şafûn dikir
yerleşik 1. dêmanî, dêmatî, nişen, bicîhbûyî, ewrbûyî, cîwarbûyî 2. rûniştevan, binelî, xwecih 3. sabit *yerleşik tiyatro tiyatroya sabit (mec) rd
1. dêmanî, dêmatî, nişen, bicîhbûyî, ewrbûyî, cîwarbûyî 2. rûniştevan, binelî, xwecih 3. sabit * yerleşik tiyatro tiyatroya sabit (mec)rd
yerleşik olmak dêmanî bûn, dêmatî bûn
dêmanî bûn, dêmatî bûn
yerleşiklik 1. dêmanîtî, dêmatî, nişenî 2. sabitî (mec) m
1. dêmanîtî, dêmatî, nişenî 2. sabitî (mec) m
yerleşilmek hatin bicihbûn, hatin cihwarbûn l/tb
hatin bicihbûn, hatin cihwarbûn l/tb
yerleşim ciwarbûn, cihnişîn, rûniştin, îskan m
ciwarbûn, cihnişîn, rûniştin, îskanm
yerleşim yeri (veya yerleşim birimi) jîwar, jiyangeh
yerleşim yeri (veya birimi) jîwar, jiyangeh
yerleşme 1. bicihbûn, cîwarbûn, akincîbûn, dêmanîbûn 2. bicihbûn 3. cihgirtin 4. bicihkirin m
1. bicihbûn, cîwarbûn, akincîbûn, dêmanîbûn 2. bicihbûn 3. cihgirtin 4. bicihkirin m
yerleşmek 1. bi cih bûn, akincî bûn, cîwar bûn, dêmanî bûn *gidip güzel bir semte yerleşmişler çûne li semteke xweş bi cih bûne *bu taş buraya iyice yerleşmiş ev kevir tam tê de bi cih bûye l/bw 2. bi cih bûn l/bw, heşirîn l/ngh *arabaya zor yerleştiler bi zorekê di erebeyê de bi cih bûn 3. kirin *oğlunu bankaya yerleştirmiş kurê xwe kiriye bankayê l/gh 4. ketin *evine yerleştiler ketin xaniyê xwe l/gh 5. bi cih kirin, bi keys kirin *eşyayı daha yerleştiremedik me hîna têkberên xwe bi cih nekirin l/bw 6. cih girtin *bu moda yerleşti vê modayê cih girt (mec) l/gh 7. bi cih bûn *bir takım kelimeler zamanla yerleşiyor hin peyv bere bere bi cih dibin (mec) l/bw
1. bi cih bûn, akincî bûn, cîwar bûn, dêmanî bûn * gidip güzel bir semte yerleşmişler çûne li semteke xweş bi cih bûne * bu taş buraya iyice yerleşmiş ev kevir tam tê de bi cih bûye l/bw 2. bi cih bûn l/bw, heşirîn l/ngh * arabaya zor yerleştiler bi zorekê di erebeyê de bi cih bûn 3. kirin * oğlunu bankaya yerleştirmiş kurê xwe kiriye bankayê l/gh 4. ketin * evine yerleştiler ketin xaniyê xwe l/gh 5. bi cih kirin, bi keys kirin * eşyayı daha yerleştiremedik me hîna têkberên xwe bi cih nekirin l/bw 6. cih girtin * bu moda yerleşti vê modayê cih girt (mec) l/gh 7. bi cih bûn * bir takım kelimeler zamanla yerleşiyor hin peyv bere bere bi cih dibin (mec) l/bw
yerleştirilmek 1. hatin bicihkinn, tê de hatin bicihkirin 2. hatin bikeyskirin l/tb
1. hatin bicihkirin, tê de hatin bicihkirin 2. hatin bikeyskirin l/tb
yerleştirme 1. akincîkirin, bicihkinn 2. bikeyskirin, heşirandin 3. pêvedanîn m
1. akincîkirin, bicihkirin 2. bikeyskirin, heşirandin 3. pêvedanîn m
yerleştirmek 1. akincî kirin l/gh, cîwar kirin l/gh bi cih kirin l/bw 2. bi keys kirin l/bw, bi cih kirin l/bw, heşirandin l/gh *tabakları yerleştiriyor firaqan bi keys dike, xistin cih (...) kirin cih (...) *kiremitleri yerine yerleştiriyor keremîtan dike cihê wan 2. pê ve danîn (ji bo şîrqam û sîleyan)
1. akincî kirin l/gh, cîwar kirin l/gh, bi cih kirin l/bw 2. bi keys kirin l/bw, bi cih kirin l/bw, heşirandin l/gh * tabakları yerleştiriyor firaqan bi keys dike, xistin cih (...) l/bw, kirin cih (...) l/bw * kiremitleri yerine yerleştiriyor keremîtan dike cihê wan 2. pê ve danîn (ji bo şîrqam û sîleyan)
yerli 1. xwecih (tiştê ku sabit e) yerli dolap dolaba xwecih rd 2. xwecihî *yerli meyve mêweya xwecihî rd 3. xumalî (tıştê ku di hundirê welêt de hatiye çêkinn) rd 4. binkî, binecih, xwecih, binalî, bincî, cihnişîn, akincî (ji bo kesên ku pêşiyên wî jî li heman deverê hatine dinyayê) *ben buranın yerlisiyim ezbinkiyê vê derê me rd/nd
1. xwecih (tiştê ku sabit e) * yerli dolap dolaba xwecihrd 2. xwecihî * yerli meyve mêweya xwecihîrd 3. xumalî (tiştê ku di hundirê welêt de hatiye çêkirin)rd 4. binkî, binecih, xwecih, binalî, bincî, cihnişîn, akıncî (ji bo kesên ku pêşiyên wî jî li heman deverê hatine dinyayê) * ben buranın yerlisiyim ez binkiyê vê derê me rd/nd
yerli yerinde her tişt li cihê xwe ye, li şûna xwe ye yerine li şûna (wê), li cihê (wî) *yeşyaları yerli yerine koy têkberan li şûna wan deyne
her tişt li cihê xwe ye, li şûna xwe ye
yerli yerine li şûna (wê), li cihê (wî) * yeşyaları yerli yerine koy têkberan li şûna wan deyne
yerlileşme binkîbûn, xwecihîbûn, binecihîbûn, binalîbûn m
binkîbûn, xwecihîbûn, binecihîbûn, binalîbûn m
yerlileşmek binkî bûn, xwecihî bûn, binecihî bûn, binalî bûn l/ngh
binkî bûn, xwecihî bûn, binecihî bûn, binalî bûn l/ngh
yerme zem, zemkirin m
yerme zem , zemkirin m
yermeci zemker rd
zemker rd
yermek 1. zem kirin, avêtin (yekî) l/gh 2. hîcîw kirin l/gh 3. jê ne xweş bûn l/bw
1. zem kirin, avêtin (yekî) l/gh 2. hîcîw kirin l/gh 3. jê ne xweş bûn l/bw
yermeli pjoratîf rd
pjoratîf rd
yersel axîn, erdîn rd
yersel durum awayê cihkî, rewşa cihkî rz
awayê cihkî, rewşa cihkî rz
yersiz 1. bêcih, bêwar, bec.h u war 2. nelicih, nemunasîb (mec) rd
1. bêcih, bêwar, bêcih û war 2. nelicih, nemunasîb (mec)rd
yersiz yurtsuz becih û war, bêcih û cangî
bêcih û war, bêcih û cangî
yersizlik 1. bêcihî, bêwarî 2. nelichî, nemunasîbtî (mec) m
1. bêcihî, bêwarî 2. nelicihî, nemunasîbtî (mec) m
yeryüzü bnr yer yüzü
yerbû (navdêr, mê) cureyek ji cinsê mişkê kor e ku li afrîkaya bakur tê dîtin û li ser piyên xwe yên piştî hildipeke mişkê cirboq (zool).
Herwiha: yerbûh yerbû.
ji: ji erebî يربوع (yerbû) ku jê ketiye piraniya zimanên din jî: spanî jerbo, inglîzî jerboa, frensî gerboise
yerçekim (navdêr)(navdêr, nêr) (navdêr, mê) kêşehêza erd.
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): Zazakî: Kurmancî: Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:
yere (navdêr) şîr bi deyn dan cîrananJi wêjeyê
yerleşke (navdêr)(navdêr, nêr) (navdêr, mê) wargeh ango cihê ku cir bi cir avahiyên perwerdehiyê têde hatine sazkirin..
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): Zazakî: Kurmancî: Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:
yerusalem serenav, Orşelîm, Quds, paytextê Israîlê
yerba Çema Paraguay.
yer 1)ca (n) 2)erd (n) 3)herinde (m)
yer muşambası muşemeyê erdî (n)
yer solucanı malik (n), kile (m), kila binê erdî (m), çêle (n), marê şilîye (n), soxulcan (n)
yer zarfı zerfa cayî (m)
zerfa cayî (m)
yeraltı binerd (n)
yeraltı suları awê binerdî (zh)
awê binerdî (zh)
yerdeki kuru ot birikintisi palaxe (m)
yerdeki kuru ot ve yaprak birikintisi puşûpalaxe (m), puş-palaxe (m)
yere çakılı kazıklar üzerine dizili direklerin üstüne istif edilmiş yaprak veya ot yığını arzêle (n)
yerelması saya binerdî (m)
yerin altından çekip çıkarılmak werancîyayene
yerin altından çekip çıkarmak werantene
yerine getirme caardiş (n)
yerkatı qatê erdî (n), qatê zemînî (n)
yersarsıntısı b. deprem
yeryüzü rîyê erdî (n), rîyê erdan (n); serê erdî (n), serê erdan (n)