Encamên lêgerînê
yasemîn çiçeği sosin, gulsosin bot/m
yasemîn yasemin.
bot/m 1. yasemin (Jasminum) 2. rd yasemin (bu ağaçcıktan yapılmış olan)
yasemîn (navdêr, mê) yasemîn: gulek kulîlkspî yan -zer e û bêndar e û gulav jê tê çêkirin, Yasemîn: navek jinan e.
Herwiha: asemîn, asmîn, esmîn, yasmîn, yesmîn.
ji wêjeyê: Cana me dî li nik pencerê Gurzek gul û çîçek bi dest Min dest dirêj kir kemberê Bes min gula sor jê dixwest Ebrû li min wê hilçenî Awir vedan got: Ez benî Ew sorgula baxê min î Nadim kesî ey gulperest Ger te divê ya kesk û şîn Ya zer û ya jî yasemîn Fermo ji xwe r wana derînDa bîn bikî ey jar û mest Ger te divê ya şîrikî Ji ter di pêsêra xwe kî Tîrêj tu xweş bawer bikî Ya sor bi destê te neket.
ji: jiari, bi farisî jî یاسمن (yasemin) e û ji kurdî/farisî li dinyayê belav bûye: erebî یسمین (yesmîn), tirkî yasemin, fransî jasmin, inglîzî jasmine. Çavkanî: http://www.etymonline.com/index.php?allowed_in_frame0&searchjasmine&searchmodenone.
: yasemînî
yasemînî (navdêr, mê) rewşa yasemînbûnê.
ji: yasemîn + -î
yasemîn m. bot. yasemîne, yasmînêre, yasmîne m.