Encamên lêgerînê
yaran (piraniya yar) 1. hogir, dost nd/nt 2. yaran (kesên ku ji bo heman mebestê hatine cem hev) dîr/nd
yaranma 1. xwepêxweşkirin, xwelêxweşkirin 2. xweşekîkirin (mec) 3. xunif. ferikan, guvir m
1. xwepêxweşkirin, xwelêxweşkirin 2. xweşekîkirin (mec) 3. xunif. ferikan, guvir m
yaranmak 1. xwe pê xweş kirin, xwe lê xweş kirin l/bw 2. xweşekî kirin (mec) l/gh 3. bi kherî (...) hatin l/bw 4. xunifîn, gewirîn ferikin, guvirin l/ngh
1. xwe pê xweş kirin, xwe lê xweş kirin l/bw 2. xweşekî kirin (mec) l/gh 3. bi kherî (...) hatin l/bw 4. xunifîn, gewirîn ferikîn, guvirîn l/ngh
yaran dîr/nd 1. yâran 2. nd/nt yaren
yarane h yarence
yaranî m 1. yarenlik, muhabet 2. şaka
yaranî bûn, bûn bera şaka iken kaka olmak (veya şakayı kakaya çevirmek)
yaranî kirin l/gh 1. yanrenlik etmek, muhabet etmek 2. şaka yapmak, şakalaşmak
1) yarenlik yapmak 2) şaka yapmak, şakalaşmak
yaranî pê kirin (birine) şaka etmek
yaranîker rd şakacı
yaranîkerî m şakacılık
yaranîkirin m 1. yanrenlik etme, muhabet etme 2. şaka yapma, şakalaşma
yarane (rengdêr) wek dostan, mîna yaran.
Bide ber: yaranî.
ji: yar + -ane
yaranî (navdêr, mê) evîndarî, dilberî, dildarî, hevalî, dostanî, biraderî, kirîvtî, hogirî, hevrêtî, hevbendî, hevgirî, yarbûn.
ji: yar + -anî.
Bikaranîn: Lêker: yaranî kirin. Navdêr: yaranîkirin Rengdêr: yaranîkirî
yaranî kirin (lêker)(Binihêre:) yaranî. Tewîn: -yaranî k-
yaranîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê yaranî dike, henekoyî, heneker, henekvan, hewesker, galteker, tiraneker, laqirdîhez, yarîker, henekhez.
ji: yaranî + -ker
yaranîkerî (navdêr, mê) henekoyîtî, henekerî, henekbazî, henekvanî, yarikerî, tewzekerî, galtekerî, tiranekerî, tinazkerî, qerfokî, şeqlevanî.
ji: yaranî +-kerî
yaranîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye yaranî kirin
yaranîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) yaranî
yaranî m. yarenîye m., muhabet n.
yaranî kirin lg. . yarenîye kerdene, muhabet kerdene