Encamên lêgerînê
xwezayî rd 1. doğal, tabiî 2. doğal, tabiî (tabiatın düzenine ve gereklerine uygun) 3. doğal, tabiî (kendiliğinden, insan eliyle yapılmamış)
xwezayî bûn l/ngh doğallaşmak, tabiîleşmek
xwezayî kirin l/gh doğallaştırmak
xwezayîbûn m doğallaşma, tabiîleşme
xwezayîbûyî rd doğallaşmış olan
xwezayîbûyîn m doğallaşma, tabiîleşme
xwezayîkirî rd doğallaştırılmış olan
xwezayîkirin m doğallaştırma
xwezayîtî m doğallık, tabiîlik
xwezayî 1. sirûştî 2. jixweber
(rengdêr) siriştî, xweristî, tebîî, natûrel, têkildarî xweristê, ne destkirî, ne sanayî, asayî, normal, payî, ne guherrandî.
Herwiha: xozayî, xuzayî.
ji: xweza + -yî.
Bikaranîn: Lêker: xwezayî bûn, xwezayî kirin. Navdêr: xwezayîbûn, xwezayîkirin Rengdêr: xwezayîbûyî, xwezayîkirî.
: xwezayîtî
xwezayî bûn (lêker)(Binihêre:) xwezayî
xwezayî kirin (lêker)(Binihêre:) xwezayî
xwezayîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) xwezayî
xwezayîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) xwezayî
xwezayîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye xwezayî kirin
xwezayîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) xwezayî
xwezayîtî (navdêr, mê) rewşa xwezayîbûnê, xweristîtî, tabiîtî.
ji: xwezayî + -î
xwezayî rd. xozayên, tabiî, xorestên, xozayî, xorestî, naturel, tabîyî
xwezayî bûn lng. . xozayî bîyene, tabiî bîyene, xoresfî bîyene
xwezayî kirin tg. xozayî kerdene, tabîyî kerdene
xwezayîbûn m. xozayîbîyayis, tabîyîbîyayis n.
xwezayîkirin m. xozayîkerdis, tabîyîkerdis n.
xwezayîtî m. xozayîyîye, tabîyîyîye, xozayîyênî, tabîyîyênî m.