Encamên lêgerînê
xwefiroş nd/nt işbirlikçi, hain
xwefiroşî m işbirlikçilik, ihanet
xwefiro (rengdêr) patexwer
xwefiroş 1. xayîn 2. sîxur
(rengdêr) xayin, dijminê gelê xwe kesa/ê ku bo berjewendiyên xwe yên şexsî dijî gelê xwe yan dostên xwe alikariya dijminên wan dike.
Herwiha: xofiroş, xofroş, xufiroş, xufroş, xwefroş.
ji wêjeyê: Di van heyaman de apoçiyan dîsa wek salên 1998-99 an dest bi êrîşan kirine û ji her kesên ku ne li gel wan in dibêjin xayîn, cehş, xwefiroş, hevalên dewletê, AKPê û hwd..
ji: xwe- + -firoş.
: xwefiroşane, xwefiroşî, xwefiroştî
xwefiroşane (rengdêr) bi awayekî xwefiroş.
ji: xwefiroş + ane
xwefiroşî (navdêr, mê) rewşa xwefiroşbûnê, rûreşî, şermezarî, bêexlaqî, fihûş, megalomanî, kirûng, qehbetî, orispîtî.
ji: xwefiroş + -î