Encamên lêgerînê
xizmetkar nd/nt hizmetçi, hizmetkâr
xizmetkarê gelemperî kamu personeli
xizmetkarî m hizmetçilik, hizmetkârlık
xizmetkar (navdêr) çokar, kesa/ê ku xizmetan dike: xizmetkarê qehwexaneyê (qehwegêrr).
Herwiha: xizmetker, xizmetvan.
Bide ber: xidam, xulam.
ji: xizmet + -kar.
: xizmetkarî
xizmetkarî (navdêr, mê) xizmetkirin, karê xizmetkar.
Bide ber: xulamî.
ji: xizmetkar + -î
xizmetkar n. suxrewan, xizmetkar, azetkar n.
xizmetkarî m. suxrewanîye, xizmetkarîye, azetkarîye, suxrewanênî, xizmetkarênî m.