Encamên lêgerînê
xizmet m 1. hizmet 2. hizmet (bakım, özen) * ji vî bexçeyî re pir xizmet divê bu bahçe çok hizmet ister 3. mec kullanılmış, kelpir, eski
xizmet bûn l/ngh 1. hizmet yapılmak 2. mec kullanılmak, kullanılmış olmak * ev kinc xizmet bûye bu elbise kullanılmış
xizmet kirin l/gh 1. hizmet etmek 2. kullanmak * kincên xwe xizmet dike hîna dide xelkê elbiselerini kullanıp daha sonra başkalarına veriyor
xizmeta dewletê devlet hizmeti
xizmeta giştî (an jî gelemperî) hiq kamu hizmeti
xizmeta leşkeriyê (an jî eskeriyê) askerlik hizmeti
xizmeta paş lşk geri hizmet
xizmetbûn m 1. hizmet yapılma 2. mec kullanılma, kullanılmış olma
xizmetbûnî m kullanılmış olma
xizmetbûyî rd kullanılmış, eski * saeta xizmetbûyî kullanılmış saat
xizmetbûyîn m 1. hizmet yapılma 2. mec kullanılma, kullanılmış olma
xizmetdar rd 1. hizmetli 2. hizmetkâr
xizmetguzar m hizmetçi, hizmetkâr, hizmetle uğraşan
xizmetguzarî m 1. hizmet, çalışma 2. hizmetkârlık
xizmetkar nd/nt hizmetçi, hizmetkâr
xizmetkarê gelemperî kamu personeli
xizmetkarî m hizmetçilik, hizmetkârlık
xizmetker nd/nt hizmetçi
m hizmetçilik
xizmetkirî rd 1. eski, kullanılmış eşya, kelepir 2. baştan kalmış, baştan kalma (başkası tarafında kullanılmış)
xizmetkirin m 1. hizmet etme 2. kullanma
xizmet (navdêr, mê) raje, servîs, erk, peywir, vatinî, suxre, qulixayî, tişta/ê bo kesek din têt kirin: Wî bi her awayî xizmeta me kir. (Wî her tişt bo me kir.), xulamtî, nokerî.
Herwiha: xidmet.
Bide ber: xilmet.
Bikaranîn: Lêker: xizmet kirin, xizmet dan. Navdêr: xizmetkirin, xizmetdan, xizmetbûn Rengdêr: xizmetkirî, xizmetbûyî.
ji: ji erebî خدمة (xidmet) ji خدم (xedeme: xebitîn, xizmet kirin) ku herwiha serekaniya peyvên xadim û xidam e jî..
: xizmetguzar, xizmetguzarî, xizmetî, xizmetkar, xizmetkarî, xizmetker, xizmetkerî, xizmetvan, xizmetvanî, xizmetxwaz, xizmetxwazî
xizmet dan (lêker)(Binihêre:) xizmet
xizmet e, bêminet e (biwêj) mirov ku kede bide û bixebite, serbilind û bêminet dibe. xizmet e, bgminet e. tu kes nikare fişteki ji wî re bibeje.
xizmet kirin (lêker)(Binihêre:) xizmet
xizmetbar (rengdêr) havil, qayim.
ji: xizmet +-bar
xizmetbûn (navdêr, mê) hatin xizmet.
ji: xizmet +bûn
xizmetbûyî (rengdêr) (Binihêre:) xizmet
xizmetdan (navdêr, mê) (Binihêre:) xizmet
xizmetdanî (rengdêr) xizmetguzarî, xizmetkirin.
ji: xizmet +danî
xizmetdar (rengdêr) mustehdem.
ji: xizmet +-dar
xizmetguzar (navdêr, mê) kesa/ê yan saziya ku xizmetguzariyan dike, avaker, veavaker, aveder, geşeder, pêşveber, pêşxer, xizmetker, îmarker, havildar.
ji wêjeyê: xizmetguzar jî ji wan dira dihên.(Kovarametin.com, jêwergirtin 8/2009).
ji: xizmet + -guzar.
: xizmetguzarî
xizmetguzarî (navdêr, mê) xizmetên giştî yên ku dewlet bo civakê dike, avakirin, veavakirin, avedan, geşedan, pêşvebirin, pêşxistin, xizmet, îmar, havildarî, havil, pêşebirin.
ji wêjeyê: Şandeyeke Lîsteya Xizmetguzarî û Reformê serdana rêvebirê ewlekariya giştî kir.(Pukmedia.com, 6/2009).
ji: xizmetguzar + -î ji xizmet + -guzarî
xizmetî (navdêr, mê) rewşa xizmetbûnê.
ji: xizmet + -î
xizmetkar (navdêr) çokar, kesa/ê ku xizmetan dike: xizmetkarê qehwexaneyê (qehwegêrr).
Herwiha: xizmetker, xizmetvan.
Bide ber: xidam, xulam.
ji: xizmet + -kar.
: xizmetkarî
xizmetkarî (navdêr, mê) xizmetkirin, karê xizmetkar.
Bide ber: xulamî.
ji: xizmetkar + -î
xizmetkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye xizmet kirin
xizmetkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) xizmet
xizmetvanî (navdêr, mê) karê xizmetvanan.
ji: xizmetvan + -î
xizmetxweş (rengdêr) sexî, destxweş, alîkar
xizmetxweşî (navdêr, mê) wezîfenasî.
ji: xizmetxweş +-î
xizmet service
f. service.
xizmet kirin v.t. to serve
v.t. to serve
xizmetên giştî public service
xizmet Service
xizmet kirin dienen
xizmetkar Diener
Ober
xizmetvan Diener
xizmet m. suxre, xizmete, azete n.
xizmet kirin lg. suxre kerdene, xizmete kerdene
xizmeta gelemperî xizmeta pêroyî, suxreyê pêroyî
xizmeta gistî xizmeta pêroyî, suxreyê pêroyî
xizmeta leskeriyê xizmeta leskerîye, azeta leskerîye
xizmeta pas xizmeta peyî, suxreyê peyî
xizmetkar n. suxrewan, xizmetkar, azetkar n.
xizmetkarî m. suxrewanîye, xizmetkarîye, azetkarîye, suxrewanênî, xizmetkarênî m.