Encamên lêgerînê
xerabûn (i) m 1. yıkılma 2. bozulma
xerabûn (ii) m 1. bozulma (cihazlar için) 2. bozulma, arızalanma 3. bozulma (iyi ve değerli niteliğini yitirme) 4. bozulma (yiyecek için yenilmeyecek duruma gelme) 5. turşu olma (yiyecek bozulma, ekşime) 6. çürüme (sebze ve meyve için) 7. mec bozulma, vücuttan düşme, zayıflanma (sağlığını yitirip zayıflanma, hastalık ve benzeri durumlardan kilo kaybına uğrama) 8. bitme (çok yorulma, güçsüz kalma) 9. (işi veya durumu) berbat olma, duman olma 10. kötüleşme, fenalaşma (durumu gittikçe ağırlaşma) 12. kötüleme (niteliği bozulma) 13. kötüleşme (kötü yola düşme) 14. mec sakatlanma (bozulma) 15. mec soysuzlaşma 16. (araba) tutma 17. bozukluk
xerabûn kaputt werden
xerabûn m. xirabbîyayis, arizakerdis n.