Encamên lêgerînê
xelî 1.duvak, yüz perçemi. 2.yelken.
m 1. hainlik 2. sinsilik
xelî (ii) rd burkuk, burkulmuş olan
xelî kirin hainlik etmek
xelîç m haliç
xelîfe n 1. halife * xelîfeyê dînê Îslamê İslam halifesi 2. vekil (tarikatlarda)
xelîfetî m halifelik, hilafet
xelîle mzk/m zil (parmağa takılan zil)
xelîlok bot/m mantar
xelîloşk bot/m mantar
xelîn (i) m 1. burkulma (burkma işine konu olma) 2. çıkma (yerinden oynama) 3. yığılma, yıkılma, devrilme 4. kepme
bnr helîn
xelîn (ii) l/ngh 1. içi bayılma, kıyınma, kazınma, burkulma (açlıktan midesi kazınma) 2. içi geçme 3.burkulma (üzülme, sıkıntı çekmek)
l/ngh 1. burkulmak (burkma işine konu olmak) 2. çıkmak (yerinden oynamak) * mêrik ketibû û milê wî ji cih xeliyabû adam düşmüş, kolu çıkmıştı 3. yığılmak, yıkılmak, devrilmek * dar xeliyane ağaçlar devrilmiş * bejna te bixele boyun posun devrile 4. kepmek
xelîn (iii) l/ngh 1. içi bayılmak, kıyınmak, kazınmak, burkulmak * dilê min dixele içim kıyınıyor (açlıktan midesi kazınmak) 2. içi geçmek * dilê mirov dixele insanın içi geçiyor 3. burkulmak (üzülme, sıkıntı çekmek)
xelîs m helezon
xelît m 1. baruthane 2. fişeklik
xelîtik m 1. bele bağlanan deriden para cüzdanı 2. fişeklik
xelîtk bnr xelîtik
xelîz rd pis
xelî pir, zehf
(rengdêr) giştî, gelemper, tevayî, amî, umûmî, pirranî, ne taybet, ne xas, ne xusûsî, ne arizî, ne ferdî, ne radî. Agadarî: Çavkanî nehatiye diyarkirin. Eger neyê diyarkirin, rûpel dê were jêbirin!.
Bikaranîn: Lêker: xelî bûn, xelî kirin. Navdêr: xelîbûn, xelîkirin Rengdêr: xelîbûyî, xelîkirî
xelî bûn (lêker)(Binihêre:) xelî
xelî kirin (lêker)(Binihêre:) xelî
xelîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) xelî
xelîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) xelî
xelîc avteng
(navdêr, mê) kendav, korfez (bi taybetî Xelîcê Farisî).
Bide ber: xaric, xeric, xerîc.
ji: Ji erebî.
: xelîcî, xerîcîtî, xerîctî
xelîcî (navdêr, mê) rewşa xelîcbûnê.
ji: xelîc + -î
xelîf (navdêr, nêr) serokê misilmanan, paşhatiyên Mihemed-pêxemberî.
Herwiha: xelîfe.
Bide ber: xilf.
ji: Ji erebî.
: xelîfe, xelîfat, xelîfî, xelîfîtî, xelîftî
xelîfe serokê hemû misilmanan
xelîfî (navdêr, mê) rewşa xelîfbûnê.
ji: xelîf + -î
xelîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye xelî kirin
xelîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) xelî
xelîl (navdêr, nêr) navek zelaman e. Mînak: Xelîl Xemgîn hunermendek muzîkê yê dengxweş e..
ji: Ji erebî
xelîlok (navdêr, nêr) riwekek biçûk bi qasî liba nokan e û qaşilkê wê sor e û di buharan di bin erdê de şîn tê qaqilok
xelîn Xelîn:rûxan
xelîn/dixele/bixele (mîde) li hev ketin, tirş bûn
xelîc m. cog. korfez, kendaw, xalîç, xelîç n.
xelîfe n. xelîfe n.
xelîfetî m. xelîfeyîye, xelîfeyênî m.
xelîn lng. . ta dîyene, ameyene tadayene
xelîtik n. isk. rext, asur m., dîzme n.
xelîtk n. rizdan, kîsik, cîzdan, cuzdan n.
xelîz rd. qevçil, pîs, pilint, çepel, qefçil, pintîn