Encamên lêgerînê
xebat çalışma, çabalama.
m 1. çalışma * min ji vê xebata wê ya li ser zimên hez kir bu dil üzerindeki çalışmasını sevdim 2. işçilik (işçi emeği, yapılış, niteliği) * xebateke giran tê de heye bunda çok işçilik var 3. iş * ez li xebatê digerim iş arıyorum
xebat berdan l/gh iş bırakmak
xebat kirin l/gh çalışma yapmak, çalışmak
xebata bi nanoziko ji betaliyê çêtir e boş gezmekten bedeva çalışmak yeğdir
xebata destê (yekî) bûn (birisinin) kendi emeği olmak * min bi xebata destê xwe ev kirîne ben kendi emeğimle bunları satın almışım
xebata hevbeş ortak çalışma
xebata komî grup çalışması
xebata komikî 1) grup çalışması 2) ped küme çalışması
xebata qadî (an jî meydanî) alan çalışması
xebata serbest serbest çalışma
xebatbar rd işler
xebatbarî m işlerlik
xebatberdan m iş bırakma, grev
xebatên ji bo melekeyan zihin jimnastiği
xebatgeh m 1. atölye, işlik 2. büro
xebatger bnr xebatker
xebathez rd çalışkan, çalışıcı, çalışmayı seven
xebathezî m çalışkanlık, çalışıcılık
xebatkar nd/nt 1. çalışıcı, emekçi 2. çalışkan 3. gayretkeş
xebatkarbûn m proleterleşme
xebatkarbûyîn m proleterleşme
xebatkarê birojanî gündelikli
xebatkarê rojanî gündelikçi
xebatkarî m 1. çalışıcılık, emekçilik 2. çalışkanlık 3. gayretkeşlik
xebatkarîya rojanî gündelikçilik
xebatker nd/nt 1. çalışıcı, emekçi, icraatçı 2. çalışkan 3. gayretkeş
xebatkerî m 1. çalışıcılık, emekçilik, icraatçılık 2. çalışkanlık 3. gayretkeşlik
xebatkirin m çalışma yapma, çalışma
xebatkirox bnr xebatker
xebatxane m atölye, işlik
xebat 1. kar 2. çalakî *“ketî, bi xebatê radibe”
(navdêr, mê) tişta/ê tê kirinê, tişta/ê mirov dike: Xebata wî hêja ye..
Herwiha: xevat.
Hevwate: ked, kar, çalakî, kiryar.
Bikaranîn: Lêker: xebat kirin. Navdêr: xebatkirin, xebatberdan.
: xebatkar, xebatkarî, xebatker, xebatkerî, xebitandin, xebitandî, xebitîn, xebitok
xebat kirin kar kirin
(lêker)(Binihêre:) xebat
xebatberdan (navdêr, mê) (Binihêre:) xebat
xebatdar (rengdêr) bizavdar.
ji: xebat +-dar
xebatdarîtî (navdêr, mê) bizavdarîtî.
ji: xebatdar +-îtî
xebatdarkî (navdêr, mê) bi xebatdarî.
ji: xebatdar +-kî
xebatgeh (navdêr, mê) cihê karî, qada xebatê
xebathez (navdêr, mê) xebatkar, şixulhez.
ji: xebat +-hez
xebathezî (navdêr, mê) xebatkarî, şixulhezî.
ji: xebat +-hezî
xebatî (rengdêr) operasyonel, emelî, çalakî, operatîv, fîîlî, pratîkî
xebatkar karker *“dara xebatkaran, tim bi ber e”
(navdêr) kesa/ê xebatê dike, kesa/ê dixebite.
Hevwate: karker, kedkar, şolker, şuxlker.
ji: xebat + kar.
: xebatkarîBinere.
Herwiha: xebitandin, xebitîn
xebatkarê xweyo, şîrînê li ber dilê xelkêyo (biwêj) mirovên ku karê xwe baş pek binin û jîr bin, her kes ji wan hez dike. xebatkarê xweyo, şirine li ber dilê xelkêyo. mirovê ku karê xwe baş bike, xwedê jî jê hez dike, qûl jî.
xebatkarî (navdêr, mê) rewşa xebatkarbûnê, xebathezî, xîretkêşî, xîretkarî.
ji: xebatkar + -î
xebatker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) xebatkar
xebatkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye xebat kirin
xebatkirin (navdêr) têko)în, bizavkirin, xebitîn, :pale cotyar qutabî xebatê dikin jibo serferazîya gel û welat, livîn, pelijîn
xebatxane (navdêr, mê) cihxebat.
ji: xebat +-xane
xebat (f.) work, job,
f. work, struggle
xebat (tevger) action; (erk, karûbar) function; (têkoşîn) struggle
xebat kirin to work
xebatkar worker
xebatker (n.) worker, workman
(adj.) diligent, hard-working
xebat Arbeit
Beruf
Tätigkeit
xebatkar aktiv
Arbeitnehmer
fleßig
xebatkar [nêr/mê] Arbeiter/in
xebatkirin arbeiten
xebat n. gure, kar, xebat, suxul, girwe, xevat n.
xebat berdan lg. kar caverdayene, gure caverdayene, xebat caverdayene
xebat kirin lg. kar kerdene, gurîyene, xebetîyene, sixulîyene, gure kerdene, xebat kerdene, gureyene, xebitîyene, suxulîyene, girweyene
xebatgeh m. buro, guregeh n.
xebathez rd. xebatkar, gurekar, xebathesîn, xebathes
xebathezî m. xebatkarîye, gurekarîye, xebathesînîye, xebathesîye n.
xebatkar rd. karker, xebatkar, gurekar, emele
xebatkarê rojanî gurekaro rojane, xebatkaro rojane n.
xebatkarî m. xebatkarîye, gurekarîye, xebathesîye m.
xebatkirin m. xebatkerdis, gurekerdis, karkerdis n.