Encamên lêgerînê
werandin döktürmek.
werandin (i) m getirtme (emir kipinde ve gelecek zamanda kullanılır)
l/gh getirtmek (emir kipinde ve gelecek zamanda kullanılır)
werandin (ii) m 1. dökme (üstünde bulunan bir şeyini düşürme, tüy, kıl, yaprak gibi) 2. saçma, serpme 3. yağdırma
l/gh 1. dökmek (üstünde bulunan bir şeyini düşürmek, tüy, kıl, yaprak gibi) * daran pelên xwe werandibûn û mabûn tazî ağaçlar yapraklarını dökmüş, çıplak kalmışlardı 2. saçmak, serpmek 3. yağdırmak
werandin (iii) m 1. kucaklaşma 2. dolama 3. katlama
l/gh 1. kucaklaşmak 2. dolamak * destê xwe li stûyê wê werand elini boynuna doladı 3. katlamak
werandin (lêker)(navdêr, mê) jê xistin, da-anîn, weşandin, ji derek bilind xistin cihek nizm, wisan kirin ku tiştek ji derek bilind bikeve: Sêv ji darê werandin. Kul û xeman porr ji serê min werandiye!.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: وه‌راندن. Tewîn: Lêker: -werîn-.
Têkildar: werîn.
Bide ber: werbûn, werdan, wergerrandin, wergirtin, werkirin.
ji: wer- + -andin.
: werandî, werîner
werandin lg. civarnayene, re civarnayene, ere rivarnayene
ub. dayene ardene, pê dayene ardene, ardnayene
lg. risnayene, çarç kerdene
tg. rokerdene
virare kerdene, verard kerdene