Encamên lêgerînê
welî n veli,
nd/nt 1. veli (bir çocuğun her türlü durum ve davranışlarından sorumlu kimse) 2. veli (eren, evliya, ermiş)
welîaht n veliaht
welînîmet nd/nt velinimet
welîtî m 1. velilik 2. velilik, ermişlik
welî qencê Xwedê *“ji weliyan dikeve xwelî, ji xweliyan dikeve welî”
(navdêr) dayika kesekî yan bavê wî yan kesek din yê ku wek dêbav jê berpirs e, ewliya, qenc, mirovên pîroz, mirovên ku di nik Xwedê bijare tên hesibandin.
Bide ber: weled, Welîd.
ji wêjeyê: Dema ku meriv ji bajarê Kabûlê biçe Bamyanê, li ser rê, li cihekî ku jê re Upîyan tê gotin, gorreka gelek dêrîn a weliyekî heye. Dibêjin, kesên ku kûçikên har ew gez kiribin tînin ser vê ziyaretê..
ji: Ji erebî.
: weliyane, welîtî
welîd (navdêr, nêr) navek zelaman e.
Bide ber: weled.
ji: Ji erebî: nûwelidî, nûhatî, nûzayî, zarrok
welîehd (navdêr, nêr) kurrê ku dê piştî mirina babê xwe yê paşa cihê wî bigire û bi xwe bibe paşa.
Herwiha: welîahd.
ji wêjeyê: Dema min pêwendî û pevgirêdanên kurd û swêdiyan ên bihurî raçav dikir, nûçeyeke piçûk bi navê Welîahdê Derewîn (En falsk kronprins) gelek bala min kişandibû. Nûçe di sala 1925an de li medya ewropî de belav bûye û her wisa jî medya swêdî cîh daye vê nûçeya balkêş. Angorî vê nûçeyê kesekî ko demeke dirêj li Berlînê maye, gotiye ko ew kurê mezin ê mîrê Kurdistanê ye. Paşê hatiye eşkere kirin ko ev yek ne rast e, ev kes terzîyekî misirî ye, ji ber gelek tiştên xirab û sûcan berê hatiye mehkum kirin û ji Elmanyayê jî hatiye avêtin.(Rohat Akakom, li gor Nefel.com, 12/2006).
ji: Ji erebî.
: welîehdî, welîehdîtî, welîehdtî
welîehdî (navdêr, mê) rewşa welîehdbûnê.
ji: welîehd + -î
welîtî (navdêr, mê) rewşa welîbûnê, qencî, ewliyatî, pîrozî, salihî.
ji: welî + -tî
welî Heiliger
Knecht Gottes
welî m/n. welî n.
n. xows, xos, ewlîya, elhaq, êr, welî n.
welîsork m. tiramî., tirafe, terafe, tiranî, tramî., turam m.