Encamên lêgerînê
wekîl nd/nt vekil
wekîl kirin l/gh vekil etmek
wekîlandin bnr wekilandin
wekîldar nd/nt müvekkil
wekîldarî m müvekkillik
wekîlê dozê nd dava vekili
wekîlê serok (an jî serek) başkan vekili
wekîlê silavan bûn selâm söylemek
wekîlkirin m vekil etme
wekîltî m vekillik
wekîltî kirin vekillik etmek
wekîlxerç n vekilharç
wekîl (navdêr) nûner, nimîner, berîkar, spartedar, bervedar, ajan, temsîlkar, kesa/ê ku li ser daxwaza kesekî jê re karekî bi cih tîne (bi taybetî peymanan girê dide), kesa/ê ku li ser navê rêkxistinekê yan kesek din dipeyive yan dixebite, nimînende.
Têkildar: wekalet, wekaletname.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: wekîl bûn, wekîl kirin. Navdêr: wekîlbûn, wekîlkirin Rengdêr: wekîlbûyî, wekîlkirî.
: wekîlî, wekîlîtî, wekîltî
wekîl bûn (lêker)(Binihêre:) wekîl
wekîl kirin (lêker)(Binihêre:) wekîl
wekîlbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) wekîl
wekîlbûyî (rengdêr) (Binihêre:) wekîl
wekîlî (navdêr, mê) karê wekîlan, nûnerî, wekalet, temsîl, wekîlbûn, nûnerbûn.
Herwiha: wekîlîtî, wekîltî.
ji: wekîl + -î
wekîlî kirin (lêker)(Binihêre:) wekîlî
wekîlîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye wekîlî kirin
wekîlîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) wekîlî
wekîlkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye wekîl kirin
wekîlkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) wekîl
wekîl agent
advocate, lawyer. parliamentarian.
wekîldarî f. advocacy
wekîlname power of attorney
wekîl m/n. wekîl, veranîyadox, veraewnayox n.
wekîlê dozê n. wekîlê doze, veranîyadoxê doze, dozwekîl, veraewnayoxê doze, wekîlê dawa, dawawekîl n.
wekîltî m. wekîlîye, veranîyadoxîye, wekalet, veraewnayoxîye, wekîlênî m.
wekîltî kirin lg. wekîlîye kerdene, veranîyadoxîye kerdene, wekalet kerdene, veraewnayoxîye kerdene
wekîl vekil
wekîlîye vekalet
vekillik