Encamên lêgerînê
waweyla b vaveylâ
waweylê b vaveylâ, yazık, vah, heyhat, eyvah
wawî, wawîk bnr wawik
wawik çakal.
zo/n 1. çakal (Canis aureus) 2. argo çakal
wawikê ber (devê) çeman mezar kaçkını (çok zayıf kimse)
waw (hoker) ax, ox, of, dengek gazîkirinê ye dema ku mirov bi tiştek ecêb dihese: Waw, tu çend mezin bûyî! Maşella!(navdêr, mê) navê herfa و (w, u) di alfabeya erebî de.
Herwiha: ax, ox, of: vaw
wawik cureyekî sewalên ku dişibihine guran; torîk, keftar
(navdêr) çeqel, torî, şeqel, cûnek seyên kûvî ye û bi taybetî li Efrîqayê peyda dibe, (mecazî) hîlebaz, fêlbaz, cambaz, lêbker, pîs, pespaye, kone, rûvî.
Herwiha: wawîk, wawk. Navê zanistî: Canis aureus.
ji: ji erebî واوي (wawî) + kurdî -ik.
: çeqelane, çeqelî
wawîlok (navdêr, mê) stiranên ku li ser miriyan tên gotin.
Bide ber: wawik.
ji wêjeyê: Dayîka min kela xwe tijî dikir û digot, jinikekê ji wan li ser goran digiriya û li sîngê xwe dida û ev wawîloka davête ser miriyên xwe: Law derketî ji mala mezinBav derketî ji mala mezinQirik ez im, dêran ez im.Ez rebena kur û bavanDerbas bûme ji heft avanKula wan daye hinavanEz rebenê ez dêranêPoran kur kim bi dûzanêEgîtê mala min kanê?(Perwîz Cîhanî: Mexîn?, Amidakurd.com, 8/2007).
: wawîlokbêj, wawîlokbêjî, wawîlokî
wawîlokî (navdêr, mê) rewşa wawîlokbûnê.
ji: wawîlok + -î
wawik n. zoo. çeqal, ewewik, seqal, çeqel n.