Encamên lêgerînê
veçinî rd 1. dokulu, dokunmuş olan 2. örük, gözeli
veçinîn örmek.
veçinîn (i) m 1. biçme 2. yolma (ot, çimen gibi şeyleri yerden koparma)
l/gh 1. biçmek 2. yolmak (ot, çimen gibi şeyleri yerden koparmak)
veçinîn (ii) l/gh 1. dokuma (tezgahta kumaş yapma) 2. örmek, gözemek (kumaştaki veya başka bir şeydeki deliği örerek kapatma) 3. işleme, nakşetme 4. mec sakınma
l/gh 1. dokumak (tezgahta kumaş yapmak) 2. örmek, gözemek (kumaştaki veya başka bir şeydeki deliği örerek kapatmak) 3. işlemek, nakşetmek 4. mec sakınmak
veçinî (navdêr, mê) kembaxkirî.
ji: ve- +çin +-î
veçinîn (navdêr, mê) belkirin, mûçkirin, repkirin, :hespî guhên xwe veçinîn, dubare çinîn, dubare ristin, têkalizîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڤه‌چنین
veçinîn/vediçine/veçine 1. vexwarin 2. xwe jê girtin 3. (tiştê hûnandî) çavî bi çavî tehmîr kirin
veçinîn lg. ratenitene, virastene (xalîçe...)