Encamên lêgerînê
umran bnr ümran
bnr ümran
umre umre ol/m
umre ol/m
umrunda olmamak qet ne xema (yekî) bûn
umr n ömür
umre ol/m umre
umr 1. emr 2. temen *“heta Heleb bû Heleb, umrê pîrika te çû”
umre ji bilî rojên hecê yên diyarkirî tewafa Beytê
(navdêr, mê) seredana Mekehê (awayek heckirinê ye lê di çi dema salê de be, dikare bêt kirin).
Herwiha: imre.
Bide ber: umir.
ji wêjeyê: Rabû bi Incîl, Tewrat, Zebûr û Mishefa Lotikxanê sûnd xwar û got: Tobeee! Ji vir û pêde ezê jî wek zîtirkvanên Tirk serê xwe bipêçim û berê xwe bidim Umrê, Mek û Medînê. Heger car caran ez çend lotikan ji vir û wir de li xwe xim jî, çavên xwe bigrin û xwe li xeşîmî deynin.
umrekar (navdêr) kesa/ê ku diçe umreyê.
ji wêjeyê: Rêveberê ragihandina Wezareta Ewqaf û Karûbarên Olî ya Herêma Kurdistanê Merîwan Neqişbendî di daxuyaniyekê de ragihand ku duh înê umrekarekî din ê Başûrê Kurdistanê li bajarê Mekke yê Erebistana Siûdiyê koça dawî kir.
umr Leben(salter)
umr n. cu, e m., cusere, ci, emir, riw n.