Encamên lêgerînê
torre (navdêr, mê) çande, kultûr, edet, irf, baw, asa, texlîd, ferheng, rabûn-û-rûniştin, rêç, rêbaz, regez, norm, hemî edetên civakekê, wêje û huner û muzîk, zanîn û têgihiştin.
Herwiha: tore.
Hevwate: kultûr.
ji: jitirki , bi tirkiya kevn töre, tirkiya nû tören (merasim). Yan jî jiibrani תורה (tora: şîret, ilm, edet ku bi rêya erebî herwiha serekaniya peyva Tewrat e jî..
Bikaranîn: Rengdêr: torrebûyî.
: torredost, torredostî, torrehez, torrehezî, torrenas, torrenasî, torreyar, torreyarî, torreyî, torrezan, torrezanî
torre bûn (lêker) xulî bûn, bêrar bûn, qehirîn.
ji: torre + bûn
torre kirin (lêker)(Binihêre:) torre
torrebûyî (rengdêr) (Binihêre:) torre
torredar (rengdêr) xulîdar, bi hêrs, hêrsok.
ji: torre +-dar
torrekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye torre kirin
torrekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) torre
torreyî (rengdêr) çandeyî, kultûrî, ferhengî, kelepûrî, têkildarî kultûrê, zargotinî, folkorî.
Herwiha: toreyî.
ji: torre + -yî
torre network; (çande) culture