Encamên lêgerînê
torin asil, soylu, yakışıklı.
torin (i) dîr/rd 1. soylu, asil 2. soylu, asil (iyi tanınmış, köklü bir aileden gelen)
torin (ii) nd/nt torun
torinî asalet.
m soyluluk, asalet, asillik
torin 1. ader, esîlza 2. kaw û kibar
(navdêr) nevî, zaroyên zarroyên kesekê/î: Zarrokên kurrê te torinên te ne. Kurrê keça te torinê te ye. Bihar keça Hinarê ye û Hinar keça Çinarê ye anku Bihar torina Çinarê ye. dûnde, zurryet, paşhatî, malmezin, sergewer, xanedan, arîstokrat, zadegan,esilzade, tovrind, kesa/ê ji malbatek zengîn yan navdar, endama/ê çîna bilind yan serdest ya civakê.
Herwiha: torîn, torn, torrin, torrîn.
Dijwate: bapîr, dapîr, bavkal, kal.
Bide ber: nevis.
ji: Ji Proto-hindûewropî tor-, pileya o ji ter- ya ku herwiha serekaniya terr ya kurdî ye. Ji Proto-aryayî tewrun-, Hevreha avestayî tewrune (zarrok; têjik), sanskrîtî तरुण (táruṇe: ciwan, genc), तर्ण (terṇe: golik), तर्णक (terṇeke: têjik), osetî тырын (tirî: xort, genc), ermeniya kevn թոռն (tʿoṙn), ku serekaniya թոռ (t’oṙ) ya ermeniya nû ye, bi ihti ihtimaleke mezin ji kurdî ye. Herwiha torun ya tirkî û zimanên din yên tirkîkî jî ji heman rehê îranî hatiye deynkirin.Torin hevreha peyvên kurmancî tolaz (xort), tûle (têjikan seyan/kûçikan, cewrik) û terr e. Lê bi ihtimaleke mezin torin bi xwe formeke ermenî ye ji ber ku di kurdî de ew bi pirranî tenê li wan cihan tê bikaranîn ku ermenî lê hebûne. Wek din di zaravayên kurdî û di zimanên din yên îranî yên niha de ne xuya ye. Tewrune ya avestayî û terune ya sanskrîtî herdu jî nêzîkî maneya tolaz û tûle ne. Herwiha r ya îraniya kevn bi pirranî di zimanên îranî yên niha de bûye l loma ihtimalen tewrune > tûle/tolaz, ne tewrune > torin..
: torinî, torinîtî, torintî
torincî (rengdêr) pirteqalî, oranjî, rengê pirteqalan, rengê mîna rengê pirteqalan: rengdêr.
Hevwate: narencî.
Herwiha: torencî, toroncî, toruncî, torûncî, turencî, turincî, turoncî, turuncî, turûncî, tûrencî, tûrincî, tûroncî, tûruncî, tûrûncî.
ji: torinc + -î.
: torincîtî
torincîtî (navdêr, mê) rewşa torincîbûnê.
ji: torincî + -tî
torinî 1. aderî, esîlzatî 2. kawî û kibarî
(navdêr, mê) necabet, zadeganî, malmezinî, arîstokrasî, esalet, esilzadetî, rewşa torinbûnê.
ji: torin + -î
torin m. person of name, person of renown; descendant, offspring
torin rd. nazik, kibar, narîn, torin
m. torin, rez, esîl, esilzade n.
torinî m. torinîye, esalet, esilzadeyîye, torinênî, esîlîye m.