Encamên lêgerînê
tobe m 1. tövbe 2. tövbe, aman (bir suçun bağışlanmasının istendiğini anlatır) * tobe, ez careke din nakim aman, bir daha yapmam
tobe be hiç yok, yok oğlu yok
tobe estexfurelah tövbe esteğfurullah
tobe kirin l/gh tövbe etmek
tobedar rd tövbeli
tobekar tövbeli.
rd tövbekâr
tobekarî m tövbekârlık
tobekirî rd tövbeli, tövbe etmiş olan
tobekirin m tövbe etme
tobeşikên rd tövbesini bozan kimse
tobe poşmaniya ji tawan û gunehan
(navdêr, mê) poşmanbûna li gunehên xwe, sozdan ku êdî tiştek xirab nake.
Herwiha: tewbe.
Bikaranîn: Lêker: tobe kirin Navdêr: tobekirin Rengdêr: tobekirî.
ji: ji erebî توبة (tewbet) jiarami תובא (tewba) ji תוב (t-w-b: zivirrîn, vegerrîn). Wek tövbe ketiye tirkî jî..
: tobeker
tobe kirin ji ber xeletiyên berê ve poşman bûn û ji wan vegerîn
(lêker)(Binihêre:) tobe
tobedar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê karên çewt hêlane
tobedarê xwedê me, deyndarê te me (biwêj) ya esasî, bandor û merîfeta te ye. ez tu carî ji bîr nakim. tobedarê xwedê me, deyndarê te me.
tobekar (navdêr, mê) tobedar.
ji: tobe +-kar
tobekarî (navdêr, mê) nerihetiya wijdanê, poşmanî.
ji: tobe +-karî
tobeker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tobe dike.
ji: tobe + -ker
tobekirî (rengdêr) (Binihêre:) tobe
tobekirin (navdêr)(Binihêre:) tobe
tobe (f.) repentance, regret
tobe kirin to repent, to forswear, to beg pardon
tobe Bitte um Vergebung der Sünden
Sühne
tobe kirin abschwören
bedauern
bereuen
geloben etwas nicht zu tun
nie mehr tun werden
tobe m. tobe, tewbe, towbe n.
tobe kirin lg. tobe kerdene
tobedar rd. tobekar, tobedar
tobekar rd. tobekar, tobedar
tobekirî rd. tobekerde tof m. kome., grube, komça m.