Encamên lêgerînê
tiwanî 1. hêz û qudûm 2. şiyan û kanîn
tiwanîn (Soranî) (lêker)(navdêr, mê) karîn, şiyan, kanîn, hêz/taqet yan hinêr yan derfet/delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî.
Hevwate: kanîn, karîn, şên, şiyan. Tewîn: -tiwan-.
ji: hevreha farisî توانستن (tevanisten, rehê dema niha -tevan-), pehlewî tevan (hêz, taqet, şiyan), avestayî û hexamenişî tav-, hemû ji Proto-hindûewropî tep- (enerjî), binere tav..
: tiwana, tiwanatî, tiwanayî
tiwanîn/ditwane/bitwane karîn, şiyan