Encamên lêgerînê
tiryakî 1. tiryakî (kesê ku hînî madeyên ku kêf dide mirov bûye)rd 2. Tiryakî (di leyîstika Hacivat û Karagoz de kesê kal ê efyonkêş)n 3. hînbûyî, tiryakî (kesê ku hînî tiştekî bûye û nikare dev jê berde) (mec)rd (bir şeyin veya birinin)
tiryakîlik tiryakîtî m
tiryakîsi olmak bûn tiryakiyê (tiştekî an jî yekî)
tiryakî tiryaki.
rd 1. tiryakî, müptelâ (afyon, tütün, çay gibi maddelere alışmış kimse) 3. mec tiryakî, düşkün (bir şeye çok alışmış olan)
tiryakî bûn l/ngh tiryakî olmak, düşkün olmak
tiryakîbûn m tiryakî olma, düşkün olma
tiryakîtî m 1. tiryakîlik, müptelâlık 2. tiryakîlik, düşkünlük
tiryakîyê morfînê morfinoman
tiryakî (navdêr, mê) rewşa tiryakbûnê, hînbûyî, mibtela.
ji: tiryak + -î.
Bikaranîn: Lêker: tiryakî bûn. Navdêr: tiryakîbûn
tiryakî bûn (lêker)(Binihêre:) tiryakî
tiryakîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) tiryakî
tiryakîtî (navdêr, mê) îptila.
ji: tiryak +-îtî
tiryakî rd. tiryakî, tamazîyaye, mûsaye, muptela
tiryakîtî m. tîryakîyîye, tîryakîyênî m.