Encamên lêgerînê
tiryak tîryak, panzehir m
tîryak, panzehîr m
tiryaki 1. tiryakî (kesê ku hînî madeyên ku kêf dide mirov bûye) rd 2. Tiryakî (di leyîstika Hacivat û Karagöz de kesê kal ê efyonkêş) n 3. hînbûyî, tiryakî (kesê ku hînî tiştekî bûye û nikare dev jê berde) (mec) rd
tiryakî 1. tiryakî (kesê ku hînî madeyên ku kêf dide mirov bûye)rd 2. Tiryakî (di leyîstika Hacivat û Karagoz de kesê kal ê efyonkêş)n 3. hînbûyî, tiryakî (kesê ku hînî tiştekî bûye û nikare dev jê berde) (mec)rd (bir şeyin veya birinin)
tiryakilik tiryakîtî m
tiryakîlik tiryakîtî m
tiryakisi olmak bûn tiryakiyê (tiştekî an jî yekî)
tiryakîsi olmak bûn tiryakiyê (tiştekî an jî yekî)
tiryak keyif verici maddeler.
m uyuşturucu (madde)
tiryakfiroş nd/nt uyuşturucu satıcısı
tiryakî tiryaki.
rd 1. tiryakî, müptelâ (afyon, tütün, çay gibi maddelere alışmış kimse) 3. mec tiryakî, düşkün (bir şeye çok alışmış olan)
tiryakî bûn l/ngh tiryakî olmak, düşkün olmak
tiryakîbûn m tiryakî olma, düşkün olma
tiryakîtî m 1. tiryakîlik, müptelâlık 2. tiryakîlik, düşkünlük
tiryakîyê morfînê morfinoman
tiryak (navdêr, mê) narkotîk, esrar, bengî, dermanên ku mirovî kêfxweş lê bêhiş dikin (bo nimûne: heşîş, eroîn, ekstasî, kokaîn, marîjuana û LSD): tilyak kêşan, tilyak bikaranîn, antîdot, panjehr, dij-jehr, dermanê dijî jehrê, panzehîr.
Herwiha: tilyak.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: تریاک.
ji: hevreha soranî تریاک (tiryak), farisî تریاک (tiryak), tirkî tiryak, hemû ji yunanî θηριακή (thêriakê: dermanê dijî jehrê) ji θηριακός (jehrî) ji θήρ (thêr: hov, dirrinde, lawir, rawir). Heman peyv bi maneya dermanê dijî jehrê ketiye pirraniya zimanên ewropî jî: inglîzî theriac, fransî thériaque, almanî Theriak, latînî û spanî triaca... Hêjayî gotinê ye ku peyva inglîzî drug (tiryak yan derman) ne ji eynî rehî ye..
: tiryakfiroş, tiryakfiroşî, tiryakî, tiryakkêş, tiryakkêşî, tiryakvan, tiryakvanî
tiryakfiroş (navdêr, mê) kesê/a tiryakan difroşe.
ji: tiryak + -firoş
tiryakfiroşî (navdêr, mê) karê tiryakfiroşiyê.
ji: tiryakfiroş + -î
tiryakî (navdêr, mê) rewşa tiryakbûnê, hînbûyî, mibtela.
ji: tiryak + -î.
Bikaranîn: Lêker: tiryakî bûn. Navdêr: tiryakîbûn
tiryakî bûn (lêker)(Binihêre:) tiryakî
tiryakîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) tiryakî
tiryakîtî (navdêr, mê) îptila.
ji: tiryak +-îtî
tiryakvanî (navdêr, mê) karê tiryakvanan.
ji: tiryakvan + -î
tiryak m. tiryak n.
tiryakî rd. tiryakî, tamazîyaye, mûsaye, muptela
tiryakîtî m. tîryakîyîye, tîryakîyênî m.