Encamên lêgerînê
tinaz alay.
n alay (bir şeyle eğlenme, onu küçümseme)
tinaz kirin alay etmek
tinaz pê kirin l/bw (birini) alaya almak, tiye almak, gırgıra almak (veya getirmek), (biriyle) alay etmek, dalga geçmek, eğlenmek * divê mirov tinazan bi bi kesî neke insan kimseyle eğlenmemeli
tinaza sergirtî nd istihza, gizli alay
tinaza veşarî nd istihza, gizli alay
tinazên xwe pê kirin (biriyle) alay geçmek, alaya almak, tiye almak, (birini) makaraya almak
tinazewer rd alaylı
tinazî m alay (bir şeyle eğlenme, onu küçümseme)
tinazî (yekî) kirin (birini) taklit ederek tiye almak
tinazî pê kirin kıtıra almak
tinaziya reş nd kara mizah
tinazîya reş kara mizah
tinazîyên xwe pê kirin (biriyle) alay etmek, (birini) alaya almak
tinazker rd alaycı, alaylı (küçümseyen, alay eden)
tinazkerî m alaycılık
tinazok rd alaycı, alaylı (küçümseyen, alay eden)
tinazokî rd alaysı
tinazwer rd alaylı
tinaz (navdêr, mê) gotinên mirov dibêje daku xelk pê bikene.
Bikaranîn: Lêker: tinaz kirin. Navdêr: tinazkirin Rengdêr: tinazkirî.
Herwiha: tinazî.
Hevwate: galte, henek, qerf, pêkenok, tirrane, yarî, kênc.
Bide ber: tehn.
: tinazbêj, tinazbêjî, tinazok, tinazokî
tinaz kirin (lêker)(Binihêre:) tinaz
tinaze qerf, terane
tinaze pê kirin terane pê kirin, qerf lê kirin, henekê xwe pê kirin
tinazî (navdêr, mê) gotinên mirov dibêje daku xelk pê bikene.
Herwiha: tinaz.
Hevwate: galte, henek, qerf, pêkenok, tirrane, yarî.
Bide ber: tehn.
: tinazîbêj, tinazîbêjî, tinazîk, tinazîkî
tinazîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tinazî dike, tirraneker, galtebêj.
ji: tinazî + -ker
tinazker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tinaz dike, galteker, tiraneker, îronîk, tinazkerane, tehnker, qerfok, tinazok.
ji: tinaz + -ker
tinazkerane (rengdêr) tenazwer, îronîk, tinazker.
ji: tinazker +-ane
tinazkerî (navdêr, mê) tiranekerî, galtekerî, qerfokî, henekbazî, henekvanî, yaranîkerî, şeqlevanî.
ji: tinaz +-kerî
tinazkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tinaz kirin
tinazkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) tinaz
tinazok (navdêr, mê) galteker, qerfok, tinazker, mûstehzî (ken).
ji: tinaz +-ok
tinazwer qerfok, henekbaz
(navdêr, mê) henekbaz, pêkenok, tîz, tûman, henekoyî, qerfok.
ji: tinaz +-wer
tinaz ironie
tinazpêkirin necken
spaßmachen
tinaz n. tirane, tinazî n.
tinaz kirin tg. tirane kerdene, tinazî kerdene
tinaz pêkirin tg. tirane pêkerdene, tinazî pêkerdene
tinazker m/n. tiraneker, tinazker, tinazcî, tiranecî n.
tinazkerî m. tiranekerîye, tinazkerîye, tinazkerênî, tiranecîyîye, tinazcîyênî m.