Encamên lêgerînê
tifo tîfo bj/m
tîfo bj/m
tiftik 1. tiftik m, kûnk n, kej n, merez m 2. kûnk, tiftik (tiştê ku ji mû hatiye çêkirin) rd
1. tîftik m, kûnk n, kej n, merezm 2. kûnk, tîftik (tiştê ku ji mû hatiye çêkirin)rd
tiftik keçisi bizina hît, bizina kûnk (bizina ku mûyê wê dirêj, zirav û nermikî ye)
bizina hît, bizina kûnk (bizina ku mûyê wê dirêj, zirav û nermikî ye)
tiftik tarağı şehmû
şehmû
tiftiklenme pirtikdan, pirtikpirtikîbûn m
pirtikdan, pirtikpirtikîbûn m
tiftiklenmek pirtik dan l/gh, pirtikpirtikî bûn l/ngh
pirtik dan l/gh, pirtikpirtikî bûn l/ngh
tifüs tifûs (nexweşînek e ku ji ber spiyan çêdibe, 15 roj dom dike û di canê mirov de niqtikên pembe çêdike) bj/m
tîfûs (nexweşînek e ku ji ber spiyan çêdibe, 15 roj dom dike û di canê mirov de niqtikên pembe çêdike) bj/m
tif m 1. tükürük 2.b tüh
tif kirin l/gh tükürmek
tif kirin devê hev birbirinin ağzına tükürmek (bir sorunda, bir olayda sözleşmiş gibi, ağız birliği yapanlar için)
tif kirin navê içine tükürmek
tifal rd 1. tıfıl 2. mec zavallı
tifaq m birlik, itifak (birleşmi, bir arada olma durumu, vahdet) * tifaqa neteweya me pir girîng e milletimizin birliği çok önemlidir
m 1. kaza 2. olay, hadise
tifaq çêkirin birlik oluşturmak
tifaq jê qewimîn 1) elinden kaza çıkmak 2) birinden kötülük gelmek
tifaq ji destê (yekî) qewimîn elinden kaza çıkmak
tifaq kirin l/gh kaza yapmak
tifaqa ji nişka ve (an jî nedîtî) görünmez kaza
tifaqa mirovan çiya werdigerîne insanlar birlik oldumu dağları bile devirir
tifaqdar rd birlikli, itifaklı
tifaqkirî rd kazalı (kaza geçirmiş olan)
tifaqkirin m kaza yapma
tifdank m tükürük kabı
tifî b tu, tüh
tifî hey tu sana
tifî hey li te tuh sana, yuh sana
tifî li te be tuh sana
tifik m 1. ocak 2. ocağın ön kısmı
tifikşên rd şen ocaklı (dumanı tütün, işleri yolunda olan)
tifil rd tıfıl, küçük çocuk
tifing tüfek.
bnr tiving
tifiqandin m 1. kaza yapma 2. olay çıkarma
l/gh 1. kaza yapmak 2. olay çıkarmak
tifiqîn m 1. kaza olma 2. olay olma
l/ngh 1. kaza olmak 2. olay olmak
tifkirin m tükürme
tifl bnr tifil
tifre m tafra, çalım, kurum
tifrî (i) m koza
tifrî (ii) m kav, yılan kavı
tifsî bnr tepsi
tiftifandin m bezeme, süsleme
l/gh bezemek, süslemek
tiftifîn m bezenme, süslenme
l/ngh bezenmek, süslenmek
tiftîk m tiftik
tiftikandin m bezeme, süsleme, süsleyip püsleme
l/gh bezemek, süslemek, süsleyip püslemek
tiftikîn m bezenme, süslenme, süsleyip püslenme
l/ngh bezenmek, süslenmek, süsleyip püslenmek
tifû b tuh
tifû li te be tuh sana
tif şileya devê giyaneweran; tûk
(navdêr, mê) ava leşî ya ku mirov ji devê xwe diavêje.
Herwiha: tuf, tû, tûk.
Têkildar: bilxem, gilîz, kif, kilmûş, lîk, çilm, kef, kilmûş, xwezi.
Bide ber: kif, pif.
Bikaranîn: Lêker: tif kirin. Navdêr: tifkirin.
ji: Ji Proto-hindûewropî styu-, hevreha تف (tuf) ya farisî, ту (tu) ya osetî, թուք (tʿukʿ) ya ermenî, ष्ठीवति (ṣṭhīvati) ya sanskrîtî, πτύω (ptuō) ya yûnaniya kevn, spuo ya latînî, spit û spew yên inglîzî, плевать (plevát) ya rusî....
: tifî, tifker
tif kirin tûka devê xwe reşandin
(lêker)(Binihêre:) tif
tif tî (navdêr, mê) êyî.
ji: tif +-tî
tifal 1. zarok 2. ecemî, nûgihiştî
(navdêr) sava, berşîr, zarrokê/a biçûkPirrjimar, etfal.
ji: Ji erebî
tifandin (lêker) tif kirin.
ji: tif +-andin
tifaq yekîtî *“tifaqa mûstangan, çiyan jî qulqulî dike”
(navdêr, mê) hevbendî, hevgirî, lihevkirin, pêkhatin, hevaltî, hevalbendî, hevbendbûn.
ji wêjeyê: Fewqê Ednan ta ji Adem ixtilaf Tê heye lew bi tifaq e ev mesaf w:Mela Hisênê Bateyî.
Herwiha: itifaq, îtîfaq.
ji: Ji erebî
tifaq çêkirin (lêker) yekîtî çêkirin.
ji: tifaq + çêkirin
tifaq hebûn (lêker)(Binihêre:) tifaq
tifaq kirin (lêker)(Binihêre:) tifaq
tifaqkirî (rengdêr) qezakirî.
ji: tifaq +kirî
tifdan (navdêr, mê) bi tifê terkirin, tifkirin
tifek 1. sîlehek (navdêr, mê) çekeka berikavêj ya dirêj e ku mirov dide milê xwe û hildigire.
Herwiha: tifeng, tifing, tiveng, tiving, tufek, tufeng.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: تفه‌ک.
Bide ber: bombe, çardexwer, çifte, demance, elxam, fûze, martîn, mayîn, mîn, moşek, narincok, pîstol, qumbere, revolver, sarox, şeşderb, top, xedare.
ji: hevreha soranî تفه‌نگ (tifeng), farisî تفک (tofek)/تفنگ (tofeng), ji تف (tof: 1. tif, dengê tifkirinê 2. teq, dengê teqînê) jiari. tüfəng ya azerî, tüfek ya tirkî û teterî, թվանք (tʿvankʿ) ya ermeniya devokî ji zimanên îranî hatine wergirtin..
: tifekî, tifekvan, tifekvanî
tifek avêtin (lêker) tiving berdan.
ji: tifek + avêtin
tifek berdan (lêker)(Binihêre:) tifek
tifek teqandin (lêker) tiving berdan.
ji: tifek + teqandin
tifekberdan (navdêr, mê) (Binihêre:) tifek
tifekî (navdêr, mê) rewşa tifekbûnê.
ji: tifek + -î
tifekkerî (navdêr, mê) çixsîtî.
ji: tifek +-kerî
tifekvanî (navdêr, mê) karê tifekvanan.
ji: tifekvan + -î
tifeng (Binihêre:) tifek
tifî Baneşanek ku ji bo tiştên nebaş û nayê pejirandintê bikaranîn, bi wateya Xwedê belê bîne serê teDayîka wî ji wîra bi hêrs got: Tifî li te! Ma ji bo hinek pere mirov bi birê xwe ra şer dike..
Bide ber: tif, tûk.
ji: tif + -î
tifik 1. kuleka bixêriyê; kufik 2. nepaxa hesingeran
(navdêr, mê) Ji axê hatiye çêkirin.Pêşiya wê vekiriye sê aliyê wê girtiye.Mirov beroş an firaxek din ya mezin ku ji bo xarin pijandinê tê bi kar anîn datîne ser.Yanî wek ocaxê ye lê li ji axêye û ardûyê wê jî puş, tepik, qerşikin Mînak: Welehî jina te kevaniyek hêjaye,şîva me li ser tifikê çêdike.Ji wexta ku em çûne bajar û pêve ez bi hesreta xarinekê me ku li ser agirê tifikê hatiye çêkirin..
Bide ber: sêl, tenûr
tifing çeka lûledirêj a bi dûvçik *“gotine: ‘dîno tifing çi ye? gotiye: ‘dev dirêj e, qûn qirêj e, dest davêjêyî ber davêje”
tifingendazî meşqa guleberdanê
tifker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tif dike.
ji: tif + -ker
tifkirin (navdêr)(Binihêre:) tif
tiflîs (navdêr, mê) paytextê Gurcistanê.
Herwiha: Tiblîs, Tivlîs.
Bide ber: Tebrîz.
ji wêjeyê: Silêman di vê revê de dê û bavê xwe û birayekî xwe winda dike. Silêman û birayê wî Sala êdî sêwî dimînin. Paşê hêdî hêdî tên bajarê Tiflîsê, li wir parsektiyê dikin.(Rohat Alakom: Gelo kesekî ku malbata Silêman nas bike heye?, Netkurd.com, 2/2008).
ji: Ji gurcî tbîlî (germ).
: tiflîsî, tiflîsîtî
tifnebûn (navdêr, mê) pêtîbûna berên dîwaran û weryan, hilweryana keviran
tifre paye, rade
tift çêjeke ku di navbera şirînî û tirşiyê de ye; meyxweş
(rengdêr) tama tal, tal
tiftî (navdêr, mê) mijî.
ji: tif +-tî
tiftpîv (navdêr, mê) qilêpîv.
ji: tift +-pîv
tif f. spit
tifik f. bellows, hearth
tifing (f.) rifle, gun
f. rifle
tifing li ser ling e the gun is loaded
tif Speichel
Spucke
tif kirin ausspucken
spucken
tifal Kind
tife derve kirin ausspucken
herausschleudern
tifik Januar
Kamin
Kochstelle
Schornstein
tifing Gewehr
tifkirin spucken
tifû pfui!
tif m. tuk, malezî, tif, tu n.
tif kirin lg. tu kerdene, tuk kerdene
tifal rd. mindal, lorek, doman, tifal, qij
tifaq m. îtifaq, yewbînîgirewtis, pêkewtis n.
m. qeza, tifaq, nezih, qeda m.
tifik m. kurane, adirgane, kuçlane, tifaye, adirca, adirgun, adilgin m.
tifing m. tifang, tifing, tufang n.
tifing teqandin lg. tifang teqnayene, tifang estene
tifkirin m. tukerdis, tukkerdis n.
tifre m. paye, mertebe n.
tift rd. tift, miz, meyxos, xunuq
tiftik m. fîlike, hîtike, tiftike m.
tifo tîfo (n)
tiftik hîtik (n), fîlik (n), tiftik (n)
tiftik külah kilawa/kulika hîtikêne (m), kilawa/kulika fîlikêne (m), kilawa/kulika tiftikêne (m)
tiftikli hîtikin, -e; fîlikin, -e; tiftikin, -e
tifüs hal (n), tîfus (n)