Encamên lêgerînê
tevn dokuma tezgahı.
m 1. alat, ıstar, dokuma tezgahı 2. ağ, file 3. örümcek ağı 3. doku 4. wj kurgu
tevn û best komplo
tevna hestî kemik doku
tevna pîrê (an jî pîrikê) örümcek ağı
tevna zeblekî kas doku
tevnal rd 1. yakışıklı 2. genç, güzel
tevnalî m yakışıklılık
tevnçêker nd/nt dokumacı
tevnçîn n mutaf (keçi kılından hayvan çulu, yem torbası gibi şeyleri yapan)
tevndar nd/nt dokumacı
tevndarî m dokumacılık
tevne m 1. örgü (dokumacılıkta atkı ve çözgü ipliklerinin, dokumayı oluşturacak biçimde belli bir desene göre kesişmesi) 2. dokuma tezgahında dokunmuş kısım
tevneçêker nd/nt dokumacı
tevneçêker gulan nas dike işin erbabı olan bilir, anlamında bir deyim
tevneger bnr tevneker
tevnejen nd/nt hallaç
tevnejenî m hallaçlık
tevneker nd/nt dokumacı
tevnekir nd/nt tezgahçı
tevnepind zo/m 1. örümcek 2. örümcek ağı
tevnepîr örümcek ağı.
m örümcek ağı
tevnepîrik m örümcek ağı
tevnepîrk m ağ, örümcek ağı (örümcek gibi bir takım hayvanların salgılarıyla oluşturdukları örgü)
tevnevan nd/nt tezgahçı
tevnevanî m tezgahçılık
tevnger nd/nt dokumacı
tevngerî m dokumacılık
tevnî m dokuma tezgahında gergi ağacı
tevnik m 1. alat, ıstar, dokuma tezgahı 2. ağ (örümcek gibi bir takım hayvanların salyalarıyla ördükleri örgü) 3. doku 4. wj kurgu
tevnik û best komplo
tevnika çermî ant/nd korun doku
tevnika hestî kemik doku
tevnika lemlateyê ant/nd kas doku
tevnika pîrê (an jî pîrikê) örümcek ağı
tevnika zeblekî kas doku
tevnikî rd örümcekli
tevnkar nd/nt dokumacı
tevnkarî m dokumacılık
tevnker nd/nt dokumacı
tevnkerî m dokumacılık
tevnkir bnr tevnekir
tevnnasî bj/m doku bilim, histoloji
tevnpîrk bnr tevnepîrk
tevnûbest m komplo
tevnûbestker nd/nt komplocu
tevnûbestkerî m komploculuk
tevnxane m dokumahane
tevn dezgehê raçandina berik, xalîçe, xurcik û hwd *“tevn ku li dar ket, êdî li erdê namîne”
(navdêr, mê) amûra ku pê xalî, tej, tejik, şijde û hwd dihên çêkirin, tor an mala dapîroşk û pîrhelokan, her tiştê ku bi bendikan bê vehandin, vitik, raçînk werger, Tr.: halı tezgahı.
Bikaranîn: Lêker: tevn kirin. Navdêr: tevnkirin Rengdêr: tevnkirî
tevn birî, êşa serî firî (biwêj) derdê mezin ku diqede, mirov pê rehet dibe. êdî tevn bîrî, eşa serî firî. jinik te emana min bir, rnin erebe firot, de êdî serê min rehet bihêle.
tevn kirin (lêker)(Binihêre:) tevn
tevn û teşî dilê min diêşî, diçe avê çirtik diavê (biwêj) ji bo kesên ku ji kar û xebatê na lê tenê ji teraliyê hez dikin tê bikaranîn. derdê wê jî tenê lîstik e. tevn û teşî dilê min dieşî, diçe avê çirtik diavê.
tevnbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) tevn
tevnedayî (rengdêr) (Binihêre:) tev
tevnepîr tora ku pîrhevok radiçînin
tevnger (navdêr, mê) cewker, cûlhe, comker, korsker, tevnker.
ji: tevn +-ger
tevnî her du darên ku firêta tevnê lê dialînin
(navdêr, mê) vehînan, tevnkirin, tevnkerî, kors, raçandin, tevnkarî.
ji: tevn +-î
tevnik (navdêr, mê) raçînk, nesîç, tevnepîrik, tepûtor, tevnepîr, konê pîrê, pîrik, dew, dewa pindirê, konepîrik, pîravtonk, pîrbendik.
ji: tevn +-ik
tevnik biriye, taya min firiye (biwêj) min karê xwe qedandiye, ez rehet im. tevnik biriye, taya min firiye. edî ez dikarim hinekî bêhna xwe berdhn.
tevnik li dar e, taya min sar e (biwêj) heta ku karekî mirov ê girîng berdewam bike, mirov nikare rehet bibe. ez çawa bikim, ez bi xwe nikarim. tevnik li dar e, taya min sar e.
tevnikî (navdêr, mê) pîrikgirtî, pîrikî, pîrkoyî, pîravokî.
ji: tevnik + -î
tevnkarî (navdêr, mê) vehînan, tevnkirin, tevnî, tevnkerî, kors, raçandin.
ji: tevn +-karî
tevnker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tevn dike.
ji: tevn + -ker
tevnkerî (navdêr, mê) vehînan, tevnkirin, tevnî, kors, raçandin, tevnkarî.
ji: tevn +-kerî
tevnkirê, di cila kerê de mirê (biwêj) ji bo kesên ji keda xwe kêrekê nabînin tê bikaranîn. tevnkirê, di cila kerê de mirê. rebena almastê ji hemû kesî re kine dirûn, lê bi xwe kinceke baş li xwe nekir.
tevnkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tevn kirin
tevnkirin (navdêr)çêkirina tevnê, danana tevinî, raçandina tevinî
tevnok (navdêr, mê) web, tevn, tewn
tevnpîrk (navdêr, mê) pîrtevînk, pîrepind, pîropind, pîrik, pîrhevok, pîrepit, dapîrûşk, pîrê, pindepîr, pîrebok, kundiroşk, gangol, pêndek, pîrhebok, kêzek gir ya bi heşt lingan e û hêlîna wê wek tevnî ye û dikare bi mirovan vede.
Herwiha: tevinpîr tevinpîrk tevnepîrk.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ته‌ڤنپیرک.
ji: tevn + pîr + -k.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: tevnpîrk, Kurdî (Soranî): całcałoke, Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî: Zazakî:
tevnvan (navdêr, mê) cûmker, çilag.
ji: tevn +-van
tevn m. mijike, pepike, kufike, kewk, kufe m.
n. hetan, hîrem, heton, herem, hîrên, heton n.
tevnal rd. se m., çeleng, tîtal, keles, bedew, xoser, rind
tevnepîr m. pîrike, mijike, pepike, hetanê pîre m.
tevnepîrik m. pîrike, mijike, pepike, hetanê pîre m.
tevnika lemlateyê n. hetanê masûlkeyî n.
tevnker m/n. tefkir n.
tevnkerî m. tefkirîye, tefkirênî m.
tevnxane m. hetanxane, hîremxane n. lî tevnê xistin tg. ratenitene, re dare fîstene, re dezgeh fîstene