Encamên lêgerînê
tevde rd 1. bütün, hep, hepsi, tüm, tekmil (çok sayıdaki varlıkların ve nesnelerin hepsi) * dar tevde kûlîlk vekirin bütün ağaçlar çiçek açtı 2. rd/h top yekûn, toplu olarak, topluca, toptan, büsbütün, tamamıyla, komple, bütün, hep, hepsi, bilcümle, 3. hep beraber, hep birden, hepsi, cümlesi, toplu olarak, ceman, birden
tevdebûn m 1. bütünsel olma 2. bütünsellik
tevdebûnî m bütünsellik
tevder m 1. karmaç 2. nd/nt kurcalayıcı
tevdeyî rd 1. bütünsel 2. h toptan
tevde Cînav, hemû, giş, tev, pêkve, pevre, pê re, têkde.
Herwiha: tevda.
ji: tev + de.
Bikaranîn: Lêker: tevde bûn, tevde kirin. Navdêr: tevdebûn, tevdekirin Rengdêr: tevdebûyî, tevdekirî
tevde bûn (lêker)(Binihêre:) tevde
tevde gotin (lêker) tûrik.
ji: tevde + gotin
tevde kirin (lêker)(Binihêre:) tevde
tevdebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) tevde
tevdebûnî (navdêr, mê) temamîtî.
ji: tevde +-bûnî
tevdebûyî (rengdêr) (Binihêre:) tevde
tevdekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tevde kirin
tevdekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) tevde
tevdeng (rengdêr) (navdêr, mê) anagram, du yan zêdetir peyvên ku tê ji eynî herfan pêk tên lê cihê herfan di peyvê de ne eynî ye: Nasîn û nîsan û însan tevdeng in..
ji: tev + deng.
: tevdengî tevdengîtî
tevdengî (navdêr, mê) rewşa tevdengbûnê.
ji: tevdeng + -î
tevdeyî (navdêr, mê) sehî, total, tomerî, tevahî, saxî, tev, sax, tûmik, gir, saxek, mêk, pêkve.
ji: tevde +-yî
tevde c. pêro, têvter, têde, he m., he m., kulî,têdir, piyêr, tîede, tîedî, pîyor
tevdebûnî m. temamîye, pêroyîye, bitunîye, têvterîye, têdeyîye m.