Encamên lêgerînê
teriqî rd dağılmış olan
teriqîn (i) m 1. dağılma, tarumar olma, darmadağın olma (toplu durumda iken ayrılıp birbirinden uzaklaşma) 2. savrulma, savruluş 3. kaçışma 4. göçüp gitme, gidip gelmeme (sadece tavuk için) 5. sinme
l/ngh 1. dağılmak, tarumar olmak, darmadağın olmak (toplu durumda iken ayrılıp birbirinden uzaklaşmak) 2. savrulmak * her kes bi aliyekî de teriqî her kes bir tarafa savruldu 3. kaçışmak 4. göçüp gitmek, gidip gelmemek (sadece tavuk için) * mirîşk teriqîne tavuklar göçüp gitmişler 5. sinmek
teriqîn (ii) m koşturulma, çatlama (at)
l/ngh koşturulmak, çatlamak (at)
teriqîn (lêker) ji tirsê bi çar alî ve belavbûn, gur ket pez giş teriqîn. Tewîn: -teriq-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ته‌رقین.
Têkildar: teriqandin
teriqînkî (navdêr, mê) bi teriqînî.
ji: teriqîn +-kî
teriqîn tng. pijîkîyene, çarç bîyene (merdim)
m. pijîkîyayis, çarçbîyayis (merdim) n.