Encamên lêgerînê
terbi 1. heyva nîvî, heyva nîvçe ast 2. çaranekirî, terbî wj/m
1. heyva nîvî, heyva nîvçe ast 2. çaranekirî, terbî wj/m
terbiye (I) 1. hêvotîn, perwerde, terbiye, zîbatî 2. şerde, terbiye, edeb, pir û pergal 3. tîr kirin, qalind kirin (ji bo xwarin û ava xwarinan) 4. hîn kirin, hînî bar kirin (ji bo heywan) m (II) dezgîn (dezgîna heywanên ku diavêjin ber erebeyan) n
terbiye (i) 1. hêvotîn, perwerde, terbiye, zîbatî 2. şerde, terbiye, edeb, pîr û pergal 3. tîr kirin, qalind kirin (ji bo xwarin û ava xwarinan) 4. hîn kirin, hînî bar kirin (ji bo heywan)m
terbiye (ii) dezgîn (dezgîna heywanên ku diavêjin ber erebeyan) n
terbiye almak (veya terbiye görmek) perwerde dîtin, terbiye stendin, terbiye girtin
terbiye almak (veya görmek) perwerde dîtin, terbiye stendin, terbiye girtin
terbiye etmek hêvotin, perwerde kirin, şerde kirin, terbiye kirin, zîbade kirin
hêvotin, perwerde kirin, şerde kirin, terbiye kirin, zîbade kirin
terbiye olmak şerde bûn, terbiye bûn, perwerde bûn, zîbade bûn
şerde bûn, terbiye bûn, perwerde bûn, zîbade bûn
terbiye yapmak (ava xwarinê) tîr kirin, qalind kirin
(ava xwarinê) tîr kirin, qalind kirin
terbiyeci hêvojer, hêvojkar, perwerdekar, terbiyeker, pedegog nd/nt
hêvojer, hêvojkar, perwerdekar, terbiyeker, pedegog nd/nt
terbiyeli 1. hêvotî, şerdekirî, perwerdekirî, salor, şerde, zibade, biedeb, biterbiye 2. xwarina ku ava tîrkirî ketiyê rd
biterbiye biedeb
1. hêvotî, şerdekirî, perwerdekirî, salor, şerde, zîbade, biedeb, biterbiye 2. xwarina ku ava tîrkirî ketiyêrd
terbiyeli maymun gibi giramgir, şermok, îtaetkar
giramgir, şermok, îtaetkar
Şermok. Giramgir. Îteatkar.
terbiyeli terbiyeli biterbiye biedeb
terbiyelilik 1. hêvotîtî, şerdekiritî, perwerdekirîtî, salorî, biedebî, biterbiyebûn m
1. hêvotîtî, şerdekirîtî, perwerdekirîtî, salorî, biedebî, biterbiyebûn m
terbiyesini bozmak bêterbiyetî kirin
bêterbiyetî kirin (birinin)
Rûyê xwe bi mîza xwe şûştin. Bêedebî kirin.
terbiyesini vermek terbiyeya (yekî) danê, (yek) terbiye kirin
terbiyeya (yekî) danê, (yek) terbiye kirin
I) Terbiyeya (yekî) danê. (Yek) bi terbiye kirin. II) Bi (yekî) re xeyidîn. (bi peyvên hişk û tund)
terbiyesiz 1. nehêvotî, bêperwerde, beşerde, nehêvijî, perwerdenebûyî 2. bêterbiye, bêedeb rd
1. nehêvotî, bêperwerde, bêşerde, nehêvijî, perwerdenebûyî 2. bêterbiye, bêedeb rd
terbiyesizce bi bêterbiyeti, bi bedebi rd/h
bi bêterbiyetî, bi bêdebî rd/h
terbiyesizleşme bêterbiyebûn, bêedebbûn m
bêterbiyebûn, bêedebbûn m
terbiyesizleşmek bêterbiye bûn, bêedeb bûn l/ngh
bêterbiye bûn, bêedeb bûn l/ngh
terbiyesizlik 1. nehêvotîtî, bêperwerdetî, perwerdenebûyîtî 2. bêterbiyetî, bêedebîtî m
1. nehêvotîtî, bêperwerdetî, perwerdenebûyîtî 2. bêterbiyetî, bêedebîtîm
terbiyesizlik etmek (veya terbiyesizlik yapmak) bêterbiyetî kirin, bêedebtî kirin terbiyevî perwerdeyî, hêvotinî, terbiyewî rd
terbiyesizlik etmek (veya yapmak) bêterbiyetî kirin, bêedebtî kirin
terbiyevî perwerdeyî, hêvotinî, terbiyewî rd
terbiyum elementeke ku nimroya wê ya atomê 65, giraniya wê ya atomî 159 e û kêm tê dîtin; kurtebêja wê Tb ye kim/m
elementeke ku nimroya wê ya atomê 65, giraniya wê ya atomî 159 e û kêm tê dîtin; kurtebêja wê Tb ye kîm/m
terbiye m 1. terbiye 2. terbiye (görgü)
terbiye bûn l/ngh terbiye olmak
terbiye girtin (an jî stendin) terbiye almak (yek)
terbiye kirin l/gh terbiye etmek
(birini) terbiye etmek
terbiyebûn m terbiye olma
m terbiye oluş
terbiyedar rd 1. terbiyeli 2. terbiyeci
terbiyeker nd/nt terbiyeci
terbiyekirî rd terbiye edilmiş olan, eğitimli
terbiyekirin m terbiye etme
terbiyewî rd terbiyevî
terbiyeya (yekî) danê (birinin) terbiyesini vermek
terbiyûm kîm/m terbiyum (kısaltması Tb)
terbiyebûn (navdêr, mê) fêrbûn
terbiyeker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) fêrker, hînker, elimîner, perwerdeker, taşîner, mamoste, mielim, ya/ê terbiye dike.
ji: terbiye + -ker
terbiyekirin (navdêr) perwerdekirin, fêrkirin
terbiyet (navdêr, mê) perwerde, fêrkirin, elimandin, hînkirin, taşandin, ders.
Herwiha: terbiye.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: terbiyet dan. Navdêr: terbiyetdan.
: terbiyetî, terbiyetkar, terbiyetkarî, terbiyetker
terbiyet dan (lêker)(Binihêre:) terbiyet
terbiyetdan (navdêr, mê) (Binihêre:) terbiyet
terbiyetder (navdêr) perwerdeker, fêrker, elimîner, hînker, taşîner, mamoste, dersder, waneder, wanebêj, lektor, mideris, dersbêj, ilimder.
Herwiha: terbiyeder.
ji: terbiyet + -der.
: terbiyetderî
terbiyetderî (navdêr, mê) rewşa terbiyetderbûnê.
ji: terbiyetder + -î
terbiyetî (navdêr, mê) rewşa terbiyetbûnê, avrû, biaqilî, biedebî.
ji: terbiyet + -î
terbiyetkarî (navdêr, mê) rewşa terbiyetkarbûnê.
ji: terbiyetkar + -î
terbiyetker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê terbiyet dike.
ji: terbiyet + -ker
terbiye Erziehung
Pädagogik
terbiye kirin erziehen
üben
terbiye m. pîr, sitûpîr, terbîye n.