Encamên lêgerînê
tengbîn rd dar görüşlü
tengbînî m dar görüşlülük
tengbîn kesê ku tiştan di qadeke kêmber de difikire û dinirxîne; bedbîn
(navdêr, mê) çavreşî, çavteng, paşverû.
ji: teng +-bîn
tengbînî (navdêr, mê) kurtbînî, bîrtengî, bertengî.
ji: teng +-bînî
tengbîn rd. vîrîteng, tengevîr
tengbînî m. vîrîtengîye, tengevîrîye, vîrîtengênî m.