Encamên lêgerînê
telifîn m 1. telef olma 2. küçük çocuk ölme
l/ngh 1. telef olmak 2. küçük çocuk ölmek
telifîn (lêker)(navdêr, mê) mirin, hatin kuştin, birihîn, qelihîn, qirr bûn, neman.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ته‌لفین.
Herwiha: telifan telifiyan telifîyan telifyan. Tewîn: Lêker: -telif-.
Têkildar: telaftin telifandin.
Bide ber: tefîn.
: telifiyayî telifî
telifîn lng. telef bîyene, telefiyene