Encamên lêgerînê
tehîn m tahin
tehînî nd tahinî (tahin renginden olan)
tehîn doşava kunciyan
(navdêr, mê) xwarineke ruhn e ku ji kunciyên hêrayî tê çêkirin wisa tê xwarin yan jî bo çêkirina helawê û hin xwarinên din tê bikaranîn.
Herwiha: tahîn (di bin tesîra tirkî de).
Bi alfabeyên din: ته‌حین.
Bide ber: tehin tehn.
ji: hevreha tirkî tahin, yûnanî ταχίνι (taxîni), inglîzî û piraniya zimanên din yên ewropî tahini yan tahina... hemû ji erebî طحينة (ṭeḥînet: tehîn) ji rehê طحن (ṭeḥene: hêran, hêrandin) ku herwiha têkilî طحين (ṭeḥîn: ar, ard). Peyva erebî hevreha aramî ܛܚܢ (ṭ-ḥ-n-: hêran) e. Hêjayî gotinê ye ku di erebî de peyv bi t-ya qelew (ṭ/ط) e lê di kurdî de bûye t-ya zirav (t, ت)..
: tehînî, tehînfiroş, tehînfiroşxane
tehînfiroş (navdêr, mê) kesê/a tehînan difroşe.
ji: tehîn + -firoş
tehînî (navdêr, mê) rewşa tehînbûnê.
ji: tehîn + -î
tehîn m. tahîn n.
tehînî rd. tahîngon, tahînî, tahînreg