Encamên lêgerînê
tefe (I) bevş, bevşik m (II) selef m
lbane, erebane, def, defikm
tefe (i) bevş, bevşik m
tefe (ii) selef m
tefe koymak (veya tefe koyup çalmak) defa (yekî) lê xistin
tefe koymak (veya tefe koyup çalmak) defa (yekî) lê xistin
tefeci selefxur, selefdar, selefkar, qepal nd/nt
selefxur, selefdar, selefkar, qepal nd/nt
tefecik bnr ufacık tefecik
bnr ufacık tefecik
tefecilik selefxurî, selefdarî, selefkarî, qepalî m
selefxurî, selefdarî, selefkarî, qepalî m
tefehhüm fêmkirin, têgihiştin m
fêmkirin, têgihiştin m
tefek bnr ufak tefek
bnr ufak tefek
tefekkür ramîn, hizirîn fîkirîn m
ramîn, hizirîn fikirînm
tefekküre dalmak ponijîn, ketin mitalan, ketin behra aqil, xwe dan ser behra aqil
ponijîn, ketin mitalan, ketin behra aqil, xwe dan ser behra aqil
tefeli kutayî, cawê kutayî (cawê ku di hev de
kutayî, cawê kutayî (cawê ku di hev de hatiye raçandin) rd
teferrüç 1. muferihbûn 2. ger, geşt m
1. muferihbûn 2. ger, geşt m
teferrüt 1. tek, bitenêbûn 2. bêmanend, bêemsalbûn m
1. tek, bitenêbûn 2. bêmanend, bêemsalbûn m
teferuat kitekit, kitkit, teferûat m
kitekit, kitkit, teferûat m
teferuatlı bikitekit, bikitkit, biteferûat rd
bikitekit, bikitkit, biteferûat rd
tefessüh 1. rizîn, xerabûn, genıbûn 2. genîbûn (bi windakirina taybetî û wesfên xwe re; ji bo kes, civak û hwd.) (mec) m
1. rizîn, xerabûn, genîbûn 2. genîbûn (bi windakirina taybetî û wesfên xwe re; ji bo kes, civak û hwd.) (mec)m
tefessüh etmek 1) rizîn, genî bûn 2) bi windakirina taybetî û wesfên xwe re, genî bûn (mec)
1) rizîn, genî bûn 2) bi windakirina taybetî û wesfên xwe re, genî bûn (mec)
tefevvuk rasertî, serdestî m
rasertî, serdestîm
tefevvuk etmek serdest hatin
serdest hatin
tefeyyüz bilindbûn, pêşketin m
bilindbûn, pêşketinm
tefeyyüz etmek bilind bûn, bi pêş ketin
bilind bûn, bi pêş ketin
teferûat m teferruat, ayrıntı
tefeş n yüz, surat, çehre
tefekir (navdêr, mê) lêfikirîn, lêramîn, sexbêrî, ehemiyet, dîqet, baldarî, milaheze, guhdarî, xemxwarî.
Herwiha: tefekkir, tefekkur, tefekur.
ji: Ji erebî: te- + fikir
tefenîyayene (Zazaki) (lêker)hatin tefandin
teferuat (navdêr, mê) detay, tiştên kit-kit, yek-bi-yek.
Herwiha: teferûat.
ji wêjeyê: Berhem Salihî ji Abdullah Gulî re behsa teferûatên konferansê û giringiya beşdarbûna dewleta Tirkiyeyê di konferansê de kir..
ji: Ji erebî.
: teferûatî
tefeyayene (Zazaki) (lêker) tefîn
tefeş f. face, countenance
tefekûr kişandin sorgen für
versorgen
tefekurî Beunruhigung
Sorge
Unruhe
teferûat m. kitekit, detay, teferuat, kitkit n.