Encamên lêgerînê
tebayî bûn l/ngh uymak
tebayîbûn m uyma
tebayîkar nd/nt uymacılık
tebayîkarî m uymacılık
tebayî (navdêr) wekhevî, bi hevre, tevayî, a tî, pend, :tebayî åmêhemû xelk dê çîn amê
tebayîbar (rengdêr) qayilbar, berbihev.
ji: tebayî +-bar
tebayîbûn (navdêr, mê) qayilbûn, goncandin.
ji: tebayî +bûn
tebayîkar (navdêr, mê) qayilbar.
ji: tebayî +-kar