Encamên lêgerînê
tazî çıplak.
rd 1. çıplak (şallak, üryan) * zarok tazî bû çocuk çıplaktı 2. yalın, yalıncak (çıplak) 3. çıplak, nu 4. nd çıplak, donsuz (yoksul kimse) 5.n et, ten * taziyê wê bi taziyê min bû teni tenime değdi * îşlikê wî diriyaye, taziyê wî dixuye gömleği yırtılmış eti görünüyor 6. mec açık (kitap, resim, film vb. için; sevişme sahnesini bütün çıplaklığıyla anlatan)
tazî (ii) m taziye
tazî (iii) nd Arap
tazî bûn l/ngh çıplaklaşmak, çıplanmak
tazî îpela çırçıplak, açık saçık
tazî kirin l/gh 1. çıplaklaştırmak 2. soymak (birinin giysilerini çıkarmak) 3. soymak (birinin üstünde, yanında veya bir yerde bulunan şeylerini alıp götürmek) * zêringer tazî kirine altıncıyı soymuşlar
tazî man l/ngh çıplak kalmak, tırıllamak
tazî û çîplaq anadan üryan
tazî û çîplaq rastî hev tên iki çıplak bir hamama yakışır
tazî uryan anadan doğma uryan
tazîbûn m çıplaklaşma, çıplanma
tazîbûnî 1. çıplaklık 2. yoksulluk
tazîbûyîn m çıplaklaşış, çıplanış
tazîdar rd taziyesi olan
tazîîpela rd 1. çırçıplak, çırılçıplak, anadan doğma, şallak mallak 2. saçık, açık saçık
tazîîpelatî m 1. çırçıplaklık, çırılçıplaklık 2. açık saçıklık
tazîkirî rd 1. çıplaklaştırılmış 2. soyuk (giysileri üstünde olmayan) 3. soyuk, soyulmuş olan
tazîkirin m 1. çıplaklaştırma 2. soyma (birinin giysilerini çıkarma) 3. soyma, soygun
tazîm m muska
tazîman m çıplak kalma, tırıllama
tazîmayîn m tırıllama
tazîmazî rd çıpıldak
tazîr m azarlama
tazîr bûn l/ngh azarlanmak
tazîr kirin l/gh azarlamak
tazîrbûn m azarlanma
tazîrker rd azarlayıcı
tazîrkirin m azarlama
tazîtî m 1. çıplaklık 2. yoksulluk
tazîyê (yekê) dîtin argo frikik yakalamak
tazîyê (yekî) dîtin vücudunu görmek
tazîyê (yekî) xuya kirin vücudu görünmek
tazîyo vêxe ben zavallı yoksul nereden getireyim ki
tazî 1. rût, uryan 2. xizan *“qûna tazî, tembûrê dixwaze”
1. bêcil (rengdêr) t-ya nerm û z-ya stûr, bêcil, rûs, rût, ti cil li ber ne, ti cil lê ne.
ji: hevreha farisî تازى (tazî: 1. tajî 2. talanker, şelîner), pehlewî tazîk, têkilî -taz- ku rehê dema niha ji lêkera texten (bezîn, bazdan) e, avestayî tek-, teçeyti- (bezîn, lezîn) û teke- (robar, herrik), osetî тæх (tex: beza), sanskrîtî तक्ति (tekti-), slaviya kevn тєшти (têşti: herrikîn), rûsî течь (têçi), sirboxirwatî teći/те̏ћи, yûnaniya kevn ταχύς (taxûs: bilez, beza), sekeyî/skîtî teke- (beza; xurt), latviyayî čakls (zîrek), almanî û holendî dienen (xizmet kirin, di xizmeta kesekî de bezîn/lezîn), swêdî tjäna (xizmet kirin), inglîzî thew (xulam - êdî nayê bikaranîn) hemû ji Proto-hindûewropî tekʷ- (lezîn, bezîn). Ji eynî rehî
Herwiha: tajî, taze, teze, tacik û belkî tezî û çist. Tazı ya tirkî ji zimanekî îranî hatiye wergirtin..
Bikaranîn: Lêker: tazî bûn, tazî kirin. Navdêr: tazîbûn, tazîkirin Rengdêr: tazîbûyî, tazîkirî.
: çîptazî, tazîtî
tazî bûn (lêker)(Binihêre:) tazî
tazî kirin (lêker)(Binihêre:) tazî
tazî man (lêker)zigurd man.
ji: tazî + man
tazîb (navdêr, mê) şkence, lêdan, êşandin, azar, ezyet (bi taybetî êşandina kesek girtî yan bêçare), ezyet, êş, nexweşî, ezab, kul, derd.
Herwiha: tazîb, tezîb, tezîb.
Hevwate: şkence.
ji: Ji erebî تَعْذِيب (tezîb).
: tazîb dan, tazîbdan, tazîbdayî, tazîbder, tazîbderî, tazîbkar, tazîbkarî, tazîbker, tazîbkerî, tazîb kirin, tazîbkirin, tazîbkirî, tazîbî
tazîbî (navdêr, mê) rewşa tazîbbûnê.
ji: tazîb + -î
tazîbkarî (navdêr, mê) rewşa tazîbkarbûnê.
ji: tazîbkar + -î
tazîbker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tazîb dike.
ji: tazîb + -ker
tazîbkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tazîb kirin
tazîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) tazî
tazîbûnî (navdêr, mê) tazîtî, rûtî, rûtbûnî.
ji: tazî +-bûnî
tazîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) tazî
tazîgerr (navdêr) rûsgerr, nudîst, naturîst, kesên ku bêcil li derve digerrin.
Herwiha: tazîger.
ji wêjeyê: Hejayî gotinê ye ku dozger di derbarê tazîgeran de cezayê peran dixwaze lê tazîger jî dibêjin ew centekî jî nadin û tiştê ew dikin ne qebahet e.(Netkurd.com, 8/2008).
ji: tazî + -gerr.
: tazîgerrî, tazîgerrîtî
tazîgerrî (navdêr, mê) rewşa tazîgerrbûnê.
ji: tazîgerr + -î
tazîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tazî kirin
tazîkirin (navdêr) cil xistin, rwîskirin, cildanan, :xwe tazî kir; ang xwe rwîs kir
tazîtî (navdêr, mê) rewşa tazîbûnê, rûtî, tazîbûnî, rûtbûnî.
ji: tazî + -tî
tazî (adj.) naked
naked.
tazî kirin v.t. to strip naked
v.t. to strip naked
tazî bloß
frisch
nackt
neu
neuwertig
unbekleidet
tazî kirin blank ziehen
entblößen
ziehen
tazîye Beileidsbezeugung
Kondolenz
Nachruf
tazî rd. rut, viran, tazî, zit, silt, viron, çiplax, zuwt, cibil
tazî bûn tng. rut bîyene, zit bîyene, viran bîyene, tazî bîyene, silt bîyene
tazî kirin lg. rut kerdene, viran kerdene, zit kerdene, silt kerdene, tazî kerdene, selenayene
tazî û qels rd. rut û req xwe tazî kirin tz. xo selênayene, kincê xo vetene, kincî xo ra kerdene azî kirin tg. selenayene, zivirnayene, selenayene azîkirin m. selenayis, zivirnayis n.
tazîbûn m. rutbîyayis, siltbîyayis, zitbîyayis, viranbîyayis, tazîbîyayis n.
tazîîpela rd. rutsilt, rutûsilt, zitbulit, siltûtazî, rutûtazî, rutûrepal, riprut, zulut, baneûbanqilîz, dîlhorî, req û rut, çîpçîplax, riprepal, rut û repal
tazîkirin m. rutkerdis, virankerdis, zitkerdis, siltkerdis, tazîkerdis n.
tazîtî m. rutye, zitîye, siltîye, tazîyîye, rutênî, viranîye m.