Encamên lêgerînê
taybetî m özellik, hususiyet
taybetîtî m spesiyalite
taybetî 1. xusûsiyet 2. rewişt
(navdêr, mê) xasî, ferqî, cudahî, hebûna tiştek ji tiştên yên din cuda anku ferq, hebûna tiştek wisan ku yên din nîne: Taybetiya wê pirtûkê çi ye? (Ew pirtûk çawan ji pirtûkên din cuda ye?/Çi ferqiya wê pirtûkê li gel pirtûkên din heye.).
Herwiha: teybetî.
ji: taybet + -î.
: taybetmend, taybetmendî
taybetîtî (navdêr, mê) pisporîtî, karê taybet, taybetbûn.
ji: taybet +-îtî
taybetî specialty
special
especially, specifically
taybetî besondere Vorkommnisse
Gruppierung
herausragend
privat
taybetî rd. arzî, taybetî, xusisî, arizî
m. xislet, xususîyet, taybetî n.