Encamên lêgerînê
taybet rd 1. özel, hususî (yanlız bir kişiye, bir şeye ait veya ilişkin) * bêhneke taybet a pitikê heye bebeğin özel bir kokusu var 2. özel (resmî karşıtı) 3. özel (dikkate değer, istisnaî) * rewşeke taybet heye özel bir durum var 4. özel (her zaman görülenden farklı olan)
taybetî m özellik, hususiyet
taybetîtî m spesiyalite
taybetmend rd 1. özgün, kendine özgü, orijinal 2. özel, hususî 3. uzman, mütehasis
taybetmendî m 1. özgünlük, özgülük, hassa, orjinalite 2. özellik, hususiyet, spesiyalite 3. rd mahsus, münhasır * bexçeyek taybetmendî zarokan çocuklara mahsus bir bahçe
taybetmendiyane h özgünce
taybet wesfên ku aîdî yekî tenê ne
(rengdêr) xas, awarte, radî, xusûsî, arizî, cuda, ferq, ne mîna yên din, ne wek yên dî, tiştek wisan hebûn ku yên din nîne, tiştek wisan tinebûn ku yên din heye, cihê, têvel, şexsî, prîvat, întîm, taybetî, ferdî.
Herwiha: teybet.
Dijwate: adetî, gelemper, giştî, normal.
ji: ji erebî طيبة (ṭeybet: başî, qencî, hêjayî, jêhatîtî) yan jiarami ܛܝܒܘܬܐ (tˁajbuθɑ), îbrî טובה (tobe, tove: baş). Bo guherîna maneya bide ber xas ku di kurdiya başûrî de maneya baş wergirtiye yan zor ku di soranî de wateya gelek, pirr wergirtiye. Herwiha dikare ji طبيعة (ṭebîet: sirişt, xwerist, tebîet) ku herwiha serekaniya tebîet ya kurdî ye jî; ji طبع (ṭeb: muhr, teb, çap, dews, şûn, şop). Ji heman rehî: metbee, tabi. Bi metatezê tebîet > teîbet > taybet. Bo guherîna e+eyn bi a di kurdî de binere: aqil, alif, ala..
Bikaranîn: Lêker: taybet kirin. Navdêr: taybetkirin Rengdêr: taybetkirî.
: bi taybetî, taybetî, taybetmend, taybetmendî
taybet kirin (lêker)(Binihêre:) taybet
taybetbûn (navdêr, mê) pisporîtî, taybetîtî, karê taybet.
ji: taybet +bûn
taybetî 1. xusûsiyet 2. rewişt
(navdêr, mê) xasî, ferqî, cudahî, hebûna tiştek ji tiştên yên din cuda anku ferq, hebûna tiştek wisan ku yên din nîne: Taybetiya wê pirtûkê çi ye? (Ew pirtûk çawan ji pirtûkên din cuda ye?/Çi ferqiya wê pirtûkê li gel pirtûkên din heye.).
Herwiha: teybetî.
ji: taybet + -î.
: taybetmend, taybetmendî
taybetîtî (navdêr, mê) pisporîtî, karê taybet, taybetbûn.
ji: taybet +-îtî
taybetkî (navdêr, mê) bi taybetî.
ji: taybet +-kî
taybetkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye taybet kirin
taybetkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) taybet
taybetmend xwedanrewişt
taybetmendî rewşa kes an jî tiştê ku xwediyê hin wesf û rewiştan e
taybet special
taybetî specialty
special
especially, specifically
taybetmaf privilege
taybetmend characteristic
taybetmendî trait, feature
taybet privat
taybetî besondere Vorkommnisse
Gruppierung
herausragend
privat
taybetmendî Persönlichkeit
taybet rd. arzî, taybetî, xusisî, arizî
taybetî rd. arzî, taybetî, xusisî, arizî
m. xislet, xususîyet, taybetî n.
taybetmend rd. taybetmend, xoser
taybetmendî m. taybetîye, taybetênî m.
m. xislet, xususîyet, taybetî n.
m. mexsus, xoser, xasî n.