Encamên lêgerînê
tawankar rd suç işleyen, suç işleyici, mücrim
tawankarî m 1. kriminalite 2. suç işleme
tawankar 1. gunehkar 2. sûcdar
(navdêr) gunehkar, tometkar, xirabîkar, kesa/ê tawanan dike yan tawan kirine, tawanbar.
Herwiha: tawanker, tewankar, tewanker.
Bide ber: gunehbar, tawanbar, tometbar.
ji: tawan + -kar.
: tawankarane, tawankarî, tawankarîtî, tawankartî
tawankarane (rengdêr) bi awayekî tawankar.
ji: tawankar + -ane
tawankarî (navdêr, mê) gunehkarî, xirabîkar, tawankirin.
Herwiha: tewankarî.
Têkildar: tawanbarî.
ji: tawankar + -î
tawankar rd. sûcdar, sûcin, mucrîm
tawankarî m. sûcdarîye, îtham, sûcdarênî m.