Encamên lêgerînê
tawan m 1. suç (törelere, ahlâk kurallarına aykırı davranış) 2. suç (yasaya aykırı davranış, cürüm)
tawan (i) m kudret, güç
tawan kirin suç işlemek
tawanbar suçlanan.
rd 1. suçlu, suçlanan 2. zanlı
tawanbar bûn l/ngh suçlanmak
tawanbar kirin l/gh 1. suçlamak 2. itham etmek, ithamda bulunmak
tawanbarbûn m suçlanma
tawanbarbûyîn m suçlanış
tawanbarî m 1. suçlanma, itham 2. suçluluk
tawanbarker rd suçlayıcı, suçlayan
tawanbarkirî rd suçlanan, suçlanmış olan
tawanbarkirin m 1. suçlama, suçlayış 2. itham etme, ithamda bulunma
tawandar rd suçlu
tawandar bûn l/ngh suçlanmak
tawandar hatin hesibandin suçlu sayılmak
tawandar kirin l/gh suçlamak
tawandarbûn m suçlanma
tawandarbûyîn m suçlanış
tawandarî m suçlama
tawandarîtî m suçluluk
tawandarkirî rd suçlanmış olan
tawandarkirin m suçlama
tawandî rd suçlanmış
tawandin suçlamak.
l/gh suçlamak
tawandin (i) bnr tewandin
tawandin (ii) m suçlama
tawang bnr tewang
tawankar rd suç işleyen, suç işleyici, mücrim
tawankarî m 1. kriminalite 2. suç işleme
tawanker rd suclayıcı
tawankerî m suclayıcılık
tawankir rd fail, suç işleyen kimse
tawanname m ithamname
tawannas nd/nt suç bilimci, kriminolog
tawannasî kriminoloji.
m suç bilim, kriminoloji
tawanzan nd/nt suç bilimci, kıyabilimci, kriminolog
tawanzanî m suç bilim, kıya bilim, kriminoloji
tawanzaniyî rd suç bilimsel, kıya bilimsel
tawan 1. guneh 2. sûc
(navdêr, mê) tomet, jibarî, xirabî, gunehkarî, cirm, cerîme, cînayet, sûc, binas, kiryarên dijî qanûnê, guneh, neheqî, xedre, xeta, cinayet, bêqanûnî, dijqanûnîtî, sedem, sebeb, xeletî.
Bikaranîn: Lêker: tawan kirin. Navdêr: tawankirin Rengdêr: tawankirî.
Herwiha: tewan.
Bide ber: tiwan.
Têkildar: ceza, siza.
: tawanbar, tawanbarî, tawanî, tawankar, tawankarî
tawan kirin (lêker)(Binihêre:) tawan
tawanbar 1. kesê ku gunehek lê tê barkirin 2. kesê ku sûcek lê tê barkirin
(navdêr) gunehbar, sûcdar, tometbar, kesa/ê ku tawanek yan hin tawan kirine, kesa/ê ku bûye sedemê peydabûna tawanekê yan hin tawanan, kesa/ê ku xelk bawer dike ku wî tawanek yan hin tawan kirine.
Herwiha: tewanbar.
Têkildar: tawankar.
ji: tawan + -bar.
Bikaranîn: Lêker: tawanbar kirin, tawanbar bûn. Navdêr: tawanbarkirin, tawanbarbûn Rengdêr: tawanbarbûyî.
: tawanbarî, tawanbarker, tawanbarîtî, tawanbartî
tawanbar bûn (lêker)(Binihêre:) tawanbar
tawanbar kirin 1. guneh lê bar kirin 2. sûc lê bar kirin
(lêker)(Binihêre:) tawanbar
tawanbarbûn (navdêr, mê) gunehbarbûn, sûçbarbûn
tawanbarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) tawanbar
tawanbarî (navdêr, mê) sûcdarî, gunehbarî, tometbarî, tometdarî, tawanbarbûn, tomet, tawan, gunehkarî, gunehbarbûn, guneh, sûcdarbûn.
Herwiha: tewanbarî.
ji: tawanbar + -î
tawanbarker (navdêr, nêr) kesê/a ku yekî tawanbar dike.
ji: tawanbar + -ker
tawanbarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tawanbar kirin
tawanbarkirin (navdêr)gunehbarkirin, :miovek bi guneha dizînê hat tawanbarkirin
tawandar (rengdêr) çewtdar.
ji: tawan +-dar
tawandar kirin (rengdêr) şemisandin, tawanbar kirin, sûcdar kirin, tehnandin.
ji: tawan +-dar + kirin
tawandarî (navdêr, mê) sûcdarî.
ji: tawan +-darî
tawandarkirin (rengdêr) tawanbarkirin, sûcdarkirin, îthamkirin.
ji: tawan +-dar +kirin
tawandin (lêker)buhtan kirin, sûcdar kirin, tawanbar kirin, şîkayet kirin. Tewîn: -tawîn-.
ji: taw +-andin
tawanê abûrşikên sûc û gunehên ku ji anora mirovî digirin
tawanî (navdêr, mê) rewşa tawanbûnê.
ji: tawan + -î
tawankar 1. gunehkar 2. sûcdar
(navdêr) gunehkar, tometkar, xirabîkar, kesa/ê tawanan dike yan tawan kirine, tawanbar.
Herwiha: tawanker, tewankar, tewanker.
Bide ber: gunehbar, tawanbar, tometbar.
ji: tawan + -kar.
: tawankarane, tawankarî, tawankarîtî, tawankartî
tawankarane (rengdêr) bi awayekî tawankar.
ji: tawankar + -ane
tawankarî (navdêr, mê) gunehkarî, xirabîkar, tawankirin.
Herwiha: tewankarî.
Têkildar: tawanbarî.
ji: tawankar + -î
tawankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tawan kirin
tawankirin (navdêr) gunehkirin
tawanname (navdêr, mê) sabiqe, rabirda
tawannas (navdêr, mê) krîmînîlog.
ji: tawan +-nas
tawannasî pisporiya awayê pêkhatina sûc û gunehan
(navdêr, mê) krîmînîlojî, kriminoloji.
ji: tawan +-nasî
tawan crime, offense
tawan kirin to offend, to commit a crime
tawanbar suspected; indicted
tawanbar kirin to indict
tawangeh scene of crime
tawankar criminal
tawankarê tamijî habitual offender
tawanker offender
tawankerê cinsî sex offender
tawankerên ciwan young offenders
tawannas criminologist
tawannasî criminology
tawan Verbrechen
tawanasî kriminologie
tawanbar Angeklagte
tawanbar kirin anklagen
tawanbarkirin belasten
tawandin anklagen
tawankar schuldig
tawan m. sûc, cirm n.
tawan kirin tg. sûc kerdene
tawanbar rd. sûcdar, sûcin, mucrîm
tawanbar hatin hesibandin llb. sûcdar hesabîyene, sûcdar ameyene hesabnayene
tawanbar kîrin tg. sûcdar kerdene, îtham kerdene, sûcdarnayene
tawanbarî m. sûcdarîye, îtham, sûcdarênî m.
tawanbarker rd. sûcdarnayox, sûcdarker, îthamker
tawanbarkirin m. sûcdarkerdis, îtham, sûcdarnayis n. dan tawanbarkirin llb. dayene sûcdarkerdene, dayene sûcdarnayene hatin tawanbarkirin llb. sûcdar kerîyene, îtham kerîyene, ameyene sûcdarkerdene, ameyeneîthamkerdene
tawandar rd. sûcdar, sûcin, mucrîm tawandar hatin hesibandin llb. sûcdar hesabîyene, sûcdar ameyene hesabnayene
tawandar kirin tg. sûcdar kerdene, îtham kerdene, sûcdarnayene
tawandarî m. sûcdarîye, îtham, sucdarênî m.
tawandin tg. pezirnayene, qebûl kerdene, wayirvejîyene, qebûlnayene
tg. sucdar kerdene, îtham kerdene, sucdarnayene
tawanga navxweyî n. rz. tewênayisê xozereyî, antisê xozereyî m.
tawangbar rd. rz. ante, raantbar, tewênaye, raanteyin, denamite
tawankar rd. sûcdar, sûcin, mucrîm
tawankarî m. sûcdarîye, îtham, sûcdarênî m.
tawannas m/n. krîmînîlog n.