Encamên lêgerînê
tare (i) m dara (kabıyla tartılan bir nesnenin kabıyla ağırlığı)
tare (ii) m öğlen sıcağı
tare kirin l/gh öğlen sıcağı esnasında mola vermek
tarek bot/m çoban çantası (Capsella bursa pastoris)
tareqkew m toplu keklik avı
taret bnr teharet
tarew bnr taraw
tarek (navdêr, mê) nivîştîlok, harik.
ji: tar +-ek
taret (navdêr, mê) destnivêj, xweşûştina bo nivêjê.
Bikaranîn: Lêker: taret girtin taret şûştin Navdêr: taretgirtin taretşûştin Rengdêr: taretgirtî taretşûştî.
ji: Ji erebî.
: bêtaret bêtaretî bitaret bitaretî taretgir taretgirî taretî
taretgir (navdêr, mê) kesê/a taretan digire.
ji: taret + -gir
taretgirî (navdêr, mê) karê taretgiriyê.
ji: taretgir + -î
taretî (navdêr, mê) rewşa taretbûnê.
ji: taret + -î
tare m. ebre, dara, tara n, tarek m. bot. pelnivist n
taret m. teharat, pakîya awdestî, taharet, taret n.