Encamên lêgerînê
tûk n kaymak
m tükürük
m budak (dalın gövde içindeki başlangıç yeri olan ve tahtalarda görülen yuvarlak koyuca renkte sert bölüm) * tûkek li darê nîn e ağaçta bir tek budak bile yok
tûk (i) bnr tek tûk
tûk (v) n tüy
tûk kirin tükürmek
tûk kirin navê içine tükürmek
tûk lê tune mum gibi, düzgün
tûka dimdim zo/nd hüthüt kuşu
tûka mirov tû bike erdê êdî nakeve devê mirov ok yaydan (veya yayından) çıkmak
tûkdank m tükürük kabı
tûkê şîr nd süt kaymağı
süt kaymağı
tûkî devê hev kirin argo yüz göz olmak
tûkil n 1. kabuk (bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkenlere karşı koruyan sertçe bölüm) 2. kabuk (hayvanı dıştan saran örtü, kavkı)
tûkil (i) rd zor (zor kanat)
tûkil girtin l/gh kabuklanmak
kabuk bağlamak veya tutmak
tûkilê (...) jê kirin kabuğunu soymak
tûkilgirtin m kabuklanma
tûkirin m tükürme
tûk [I] şilahiya ku ji qirika merivî derdive, tif [II] cureyekî çivîkan e [III] pirç, pûrt
1. ava devî (navdêr, mê) tif, ava devî.
Bide ber: tak, tok, tek, tik, tîk .Binêre.
Herwiha: bûk, çûk, sûk.
: tûkandin, tûkkirin 2. perdeya mastî. Binêre;, sertûk
tûk î (navdêr, mê) avdev, xwezî, tif, tû ıı.
ji: tûk +-î
tûk kirin şilahiya di qirikê de avêtin derve
tûka xwe/xweziya xwe daqurtandin ji gotina xwe poşman bûn
tûkbirin (navdêr, mê) tûk.
ji: tûk +birin
tûkê şîr şîrtuk, serşîr, ser şîr, toxavk, şîrtûk, sere şîr
tûkî (navdêr, mê) rohn, tenik, perdeyî, gij, qij.
ji: tû +-kî
tûkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) tû
tûkme berk, metîn, xurt
tûk Daune
Feder
Haar
Speichel
tûk m. tûk, pirçik, mûye, pûrt, pirç n.
tûka dîmdim m. zoo. pepûk, goyîn, kekû, pepûg, keko, pep, kekûw, keko pepo n.
tûkê sîr n. xavike m., serê sitî n., helîm m., sersitî n.
tûkirin m. tukerdis, tukkerdis n.
tûkme rd. zexm, saxlem, mukem, peyît, qîf, pêt, qewîn, pît, mokem, mazbut